Opuscula 9 



turae facultas in corpore sumpla velull ignotnm aliquod prin- 

 cipiiim, ant vis aliqiia latens, quae ul)i opus sit auxiiiuni 

 praebeat, per facta miniine coniprobatur. Aul istud priucipium 

 lion eisistit, aut in rationibus decipitur, quibus ulitur, ut op- 

 tata sna teneat^ aut inotus aequo majores gigiilt, aut valetu- 

 dini non prospicit , aut ubi prospexcrit, id forluiio factum 

 €St. Rationi igitur magis congruum consilium eril arcanum i* 

 stam conservatricem vim,istum tuiorem vitae, abslracte con- 

 sideratum, missum facerc, et inquirere poiius, an in parlibus 

 ipsis morbo aflfectis naturales medicae vires insint. Philosophiae 

 praecepla omnium simplicissima, pailiologica omnium aperlis- 

 sima ratio nos hortantur, ne a parlibus morbo correpiis di- 

 scedamus, quum perpendere sedulo volumus, quid juxta vcl 

 contra optata nostra, quid utile, quid non in morbis accidat. 

 At in sislemate, aut in organisrao, cujns niolus morbo fue- 

 riot perturbatij in organicis texiilibus, quae morbosae incitan- 

 tur^ in parlibus infirmilate laborantibus possumusne sanationis 

 elementa ponere, aut requirere? Ex eo ipso, quod corpus ae- 

 grotat, nonne a propriae conservationis legibus abscessit? Quo- 

 modo speremus, ubi correciione est opus, correclionis ibi, et le- 

 vamenti semen latere? Ncque liceret, ut quibusdam arridet, duo 

 principia, vel dnas acliones in ipsa structura aegrolanlium par- 

 tium dislinguere: alteram morbo subjectam ejusque caussis, ideo- 

 qucmale affeclae partis destructionera, aut illiusfunclionum per- 

 turbalionem adproperanlera*, alterum principium, sive actionem 

 alteram funclionumordini,partisque saluli prospicereconantem. 

 Haec duarum virium in una eaderoque parte opposilarum di- 

 stinctio, e quibus destruens altera, altera conservans , fuit 

 utique excogitata, ab Italo viro , ceteroquin docto, De-Filippi, 

 et nominibus appellata Cliimicae vivae j et C/ii/nicae mor~ 

 tuae , quarum prior organizationis tutrix, ad ejusdem destru- 

 ctionem prona altera^ adeo ut in inflammatione, exempli caus- 

 sa pars aflfecta, quasi pupilla, passiva exstet, inter aggredien- 

 tis impetus (^Chimica enim mortiia aggredilur) et Cliimicae 

 vivae defensionem, quae tutrix est, quum iuflammatae partis 

 fortuna ab hoc plus minusve (et hac aut iliac ) impari con- 

 flictu pendeat. At ista argumentandi atque excogitandi ratio 

 quantum ad pboenomena, exitusque explicandos, inllammatio- 

 nisque curam recte moderandam utilitatis afTerre possit, nescio. 

 Hoc quidem scio, vires, conditiones, acliones, et viiales i- 



TOM. II. 2 



