PHILIPPI SCHIASSII - 



ex doctrina Alois ii Tagliavinii de Temperaiiiento 



ad vocum consonant ias 



in Organo sive Ijrico , sive pneumatico 



asscquendas. 



X 1 emo fere est, qnod probe noslis, Collegae praeclaris- 

 simi, nemo inquain. fere est, qui mnsicae suavitate non ca- 

 pialur*, lit Idem ipse, quamvis arlis hujns nobilissimae sim 

 plane iuscius, non mouo pro re nata, quod mihi saepe in 

 Templo Mntropolitano opportune accidit, musicis concentibus 

 dclectari soleam, sed etiam in prima aetate, quum philoso- 

 pliiae darem operam, identidcm per ferias praeserlim majores 

 psalterium, idque nullo usus magistro, piilsarem. Quod et so- 

 dalis noster, mihi amicissimns , Aloisius Tagliavinius mecum 

 satagebat^ qui praetcrea , qua semper fait omnibus in re-- 

 bus industria, et sollertia , chordas lum in suo, tnm in meo 

 psalterio tendebat, ut apte consonarent. Porro is aurium ju- 

 dicium ea in re sequebatur, uti facere consuescunt omnes, qui 

 ad quoddam, quemadmodiim vocant, Temperamenlum, nt vo- 

 cum ceriac quaedam habeantur consonaniiae , confugiunt. Id 

 nimirum in prirao illo aelatis nostrae flore. Procedente vera 

 annorura carsu cum de eo, quod dixi , Temperamento serr»o- 

 nem Tagliavinius cum viris mnsicae periiis haberet, rairari 

 se, ac propemodtim aegre ferre ajebat , quod eorum , per 

 quos laxillorum Organi sive lyrici, sive pneumatici voces con- 

 cordant, relinqui debeat arbitrio locus;, ac secum ipse cogita- 

 rc coepit, qua id ratione vel toUi omnino, vel minui saltern 

 posset. Qua de re cum nonnulia, eaquc valde probabilia, pro 

 sua in malhesi, ad qaam musica etiam pertinet, doctrina ex- 

 cogitasset, equideni voluissera, ut ea non solum ore tenus 

 eum panels communicarct, verum scriptls quoque in omnium 

 usum, utiiitatemque consignaret. Quod tamen efficere vel ne- 

 glexiij vel certe usque adeo distulit, ut id nunc praeslare pro- 



