Opuscula 287 



dera. Revera loca observantnr, ac celebrata sunt, pergit Sira- 

 ticus, scilicet nonniilla aediflcia vel in orbem disposita , vel 

 oblonga, vel altcrius figurac, in qiiiUiis vox loquenlis ad su- 

 perficiem parielis, etuu nullo niodo dissoliita exciuiit ad al- 

 lerum diainetri exlrenium vel iutegro orhe aedificii peragralo, • 

 vel in longnm procnncns-, quod qiiidein a repeicussionc, qnam 

 tlicunt, radioium pbonicorum noiiii({iiam dediici ])Olest. Hinc 

 si loci condilio ex figma , n)3giiiiiidiiie, materia ejiismodi sit, 

 ut vox excurrens per superficies deferentes ad locum, ex quo 

 prius emissa fuit , inlegra redeat, ecbo gij^iiitur. Ita Slrali- 

 cus, qui paullo infra suhdil: Locorum idcirco varietatcs re- 

 spectu soni , aut vocis sunt, quod iu nnunullis ecbo gigni- 

 turj et turbatur voce duplicata, aut triplicata simul ferien- 

 le cum ])rincii)ali , a>\l paullo post, audiioruni auris, id quod 

 claritatem audiius tollil, aut imminuit: vel circumsonantia con- 

 fusa gignilur, quod non in integrum Ibrmae vocuni servantur, 

 eaque minus incommoda est, quain echo, sed tamen turbat: 

 vel dcmum resonautia gignilur, ex qua soni principalii dissaliiti 

 eae tantum paries redduntur, quae cum ipso harmonice jun- 

 gunlur, ejiisdeuique vim augcnt , ac temperaturam meliorem 

 redduut. Quamohrera loca respectu sonorurn magna sunt in- 

 strumenta, ex quihus sonus, quocumque modo elicitur, vel vi- 

 res acquirit, vel claritatem, vel suavitatcm temperalurae, proiit 

 variae ipsius dissoluli paries in niassam communeni rcdeuntes, 

 alque a superficiehus corporum delatae cum ipsa magis ad har- 

 monicas leges cnnjungunlnr. Euimvero, conchidit ad extremum 

 Stralicns (1 ), niinis mulia deesse ad physicam vocis doclrinam 

 evolvtndam arl.'iirnr, ut experimenlis apposilis de eo artificio 

 echeorum iustilui judicium possil, ac praccngnosci, num illorum 

 dispositio ulilis fulura sit, an oniniuo eflectu caritura. Haec 

 nimirum, atque alia complura baliet Siinticus, quae nimis Ion- 

 gum csset, neque vero oportel, referre. Id unum addam, quod 

 addit Polenus (2) tnmquam , ul ille ait, parcrgon, incerium 

 auctorem, cujus libellus de Fabulis, Ludis, Thcalris pracmit- 

 titur Terenlii comnediis in nnnnullis edilionibus, inter caelera 

 memoravisse vasa acnea, de qnil)Ms agimus, turn vero scrinsis- 

 se ut in iis vasis vox Aclorum ingressa harnioniam efficeret, et 



(0 I. e. pjg. igi. luh Cd. (a) Vol. 11. Pin. U. pag. 71 



