33o Opuscdla 



se possunt, quot qnanliqiie sunt modi, quibus materies or- 

 ganica permulari potest. 



Qiiaruiii reproduclionum quae ceteris praeslat ea est, in qua 

 et novae formae organicae, novaque materies a formis alque 

 a materie praeexislentibus handqiiaqiiain discriminantur. Haec 

 enini est vera eariinulem consuinptarum partium nova gene- 

 ratio, mirabilior sane ordi'naria, i)erpeluaque solidi vivi repro- 

 ductionc: pulchrius qiuim sit, atqiie excellenlius ut massae 

 organicae cujiisdam , inlerdumque inagnae exlensionis rena- 

 scantur, quaui novae minimae parliciilae absorptarnm , aut 

 utcumque attrilarnm, sicui in ordinaria nutritionc contingit, 

 sedes usurpent. In alils niodo relatis reprodactionibus Natu- 

 rae virtus plus niiniisve imniinnitur. Ubi enim apparent for- 

 mae organicae pracccdentibns diversae, nova textnra est sim- 

 jdicior, et plcrumqne consistit in substantia aut cellulari, aut 

 isli analoga, quae est, ut ita dicam, grcssus primus, quo in- 

 sus forniativus in corporum organicorum compositione proce- 

 cedit. Et profecto observaliones potissimum Gasparis Fride- 

 rici Wolfii viri acerriuii, et admirabilis ingenii, uberrimaeque 

 doctrinae , et numqnam non colendi, aliorunique praestantis- 

 simoruni physiologorutu animanlia in snis primordiis simpb'ci, 

 et bomogeneo penilus reticulato , seu vesiculari textii compo- 

 ni, seriusque celeras partes , ex quibus illorum corpus ad per- 

 fectioneni perventnm conflatur, gigni, atque adaugeri biculen- 

 ter ostendunt. Et magis naturae vis extenuatur ubi materies 

 tantiim sine forma restiluitnr, quae quidem forma est elemen- 

 tum organisalioni necessarium. Quod si postremo materies re- 

 stituta non solum amorpba sit, sed etiam in chimica compo- 

 sitione a substantia amissa difTerat, nisus formativus non mo- 

 do in quantitate, quin imo in qualitate peccat, ideoque ma- 

 gis magisque a typis organicis recedit, quibus tamen alias ori- 

 ginem praebere potis est. 



Sed, ut eo rcdeam unde discessi, reproductio ossea , quae 

 hujus sermonis est argumentum, inter absolutas perfectasque 

 reproductiones est recensenda. Cujus rei veritatis stalim e- 

 vincit idenlitas slructurae sive forraarum organicarum tum in 

 lateralibus partibus, seu vetustis costae, tiim in media recen- 

 ti, sive reproducta. Atlamen non dissimrdo a me juxta prin- 

 cipia nuper constituta demonsirandam fuisse quoqne materiel 

 idenlitatera, an nempe in porlione costae renovata eadem terra 



