Opuscula 38 i 



fuisse , ibiqne adhiic delitescere. Horum autem dcclarare spe- 

 cies quam ardouin, quam difficile! Nihilorainus consilium 

 erat, vel poiius teniciitas cas definirc, et defiuitas propria, et 

 reccpia appcllalione indicars. Sed cum nuperrime Ranzanium 

 nostrum de serpente Monspessulano docte, et sapicnter disse- 

 rentem hoc loco audivcrim, is auiem prudens, et sciens in ipsa 

 reptilis descriplione pluries, et intermissa lectione adnolaverit 

 quae et quanta ad noturales res decerncndas postulet judicii 

 severitas , verilus quidem sum,ne quod ferre recusant vires 

 suscepissem, et imprudenii ausu reraoto, diligenliori examini 

 eas denuo remittere couslitui, vel (quod melius et tulius)do- 

 clissimi viri, quern nominavimus, inquisilioni, dummodo quod 

 est in voiisconsequi possim,eas,ut quae sua sunt, omnino com- 

 raiitere. Sed verborum sit finis, quae sentio fuisse niniia. Igno- 

 scetis autem, idque tribuetis aetati, quae ingravcscens me in 

 senum vitia impulit, dum in dicendo sunt plus aequo longio- 

 res. Cato ipse cum senectutem laudaret, eamque ab omnibus 

 vitiis vindicare conarelur, ab hoc uno liberari non posse fa- 

 tebatur . Est enim ( inquiebat ille ) est enim senectus sua 

 natura loquacior. 



