384 Opuscdla 



mettiorat de stirpe sua, qu.ie. (brie convenlentiam ejus cum 

 aliqua ex iiostris porteiulunt: » Ilcrbarios, inquit, parliru for- 

 M san recte, parlim, quo rem siiaiu oslenlcul, ac praedicent, 

 i> docenl, Mandragoram esse succideridaiu tcr prius ense cir-? 

 w cumscriptain^ dcinde ab altero homine ad occasum spectan- 

 » te.» Ridicnluui sane foret fabellis islis fidere, et rnagis ad^ 

 hue ridicuhiui siniiliiudiuem, aut diQcrentiam specieruni eis- 

 dem concredere. Quare, missis hisce nugis, ad alios auclo- 

 rcs perscrutaiidos Iranseamus. 



Dioscoridcs primus omnium est, qui de duabus ex Man- 

 dragoris uoslris loquutus sit hisce verbis: »Mandragoras duum 

 j> est genernm, nigra, quae foemina, el alba, quae mas di- 

 w citur, foemina foliis provenit Lactucae minoribus, angustio- 

 M ribusque, virosis, ac graveolenlibus, humi sparsis, mala 

 M gerit sorbis similia, odorata, in quibus semen veluli pyro- 

 w rum. Radicibus cohaeret magnis, binis, lernisve, inter se 

 D convolutis, nigris I'oris, intus albis, crasso cortice vestitis, 

 5> caulem nullum fert, Mas folia babet magna, alba, laevia, 

 j> ut betac, malaque alterius duplo majora, colore in crocum 

 » inclinante, jucunde cum gravitate quadam olentia, quorum 

 ■a pomorum cibo alic[uantum opillones soporantur. Radix alte- 

 M rius est similis, major tamcn , ct candidior. Orbala et haec 

 » caule M (Diosc. ex Gamer, epit. p. 818. 8ig.). Cum agam 

 de speciebus ad hoc genus pertinenlibus, facile mihi crit de- 

 monslrare, Mandragoram foeminam Dioscoriilis referri ad Man- 

 dragoram officinarum L. , marem vero ad ilTandragoram ver- 

 naleni nostram. Is autem auctor , cum sollicitus potissimum 

 esset de viribus plantarum perquirendis, affirmat, utramque 

 Mandragoram virtuie eraelica, contraslimulante, et narcotica 

 ppllere, nee carere portento, cum radices earum ad amatoria 

 valeant, nee non ad eraolliendum ebur, jj dum senis horis cum 

 n ep decoctae sint, ita ut quam eifingere optaveris formam , 

 ipsum facile accipiat » (Comm. 1. c. cap. 78.). Quae vires 

 cum differant ab illis, quas Thcophrastus tradiderat de plan- 

 ta sua, hac etiam de causa clare patet, Mandragoras Theo- 

 phrasli , et Dioscoridis distare inter se. 



Veruntamen non ita Plinius persensIl(Nat.hist.lib.25.cap.i3. 

 ed. Paul. Man. p. 678.).Cum enim afHrmat, succum Mandra- 

 ■gorae » fieri el a malis, et a caule, deciso cacumine, cum 

 » uarrat, elTossuros Mandragoram cavere contrarium ventum, 



