Opuscula 385 



» et tribus circulis ante gladio circiimscrihcre , postea foilorc 

 » ad occasiim spectantcs » (Nat. Iiis. I. c. j). (iyS.), totnm 

 id a Tlieopliraslo transcriljit.Curn vero de Mandragora mare, 

 el roeiniiia, dei]uc cliaracieiil)iis,et virintibtis eariitn a°it,Dios- 

 coritlib verba i[)saiuet refert, quas Tlieoplirasii, et Dioscori- 

 dis ])Ianias cutn dislinctas esse s|)ecies jam monslraverim, pa- 

 tct, Pliniiun (ictam ex iilroque Aiictore Mandragoram siliicon- 

 iecisse. JNc([ue haec Plinii uegligeulia admiratioruMn in nobis 

 pariat, ciun unicuiqiie notiim sit, eiini niagis sollicitiim fiiis- 

 se de colligendis iindecunqne scntentiis , qciam de illis per- 

 ]>endeiidis, seligendisqiie. Rlircnuir poiiiis eiiam fabulosa de 

 his planlis fiiissc amplexum, et cum Dioscoride narrasse, Man- 

 dragoram ab aliis vocari Circejuui, quasi sit hcrba ad incao- 

 taiiones, qua Circe saga 



Carmine qitum tanturrtj tanliun qiirtm gramlno posset 



Ovid. Melh. lib. 14. v. 34. 



portentiferis venenis cnncla inquinabat. Alibi enim idem Pli- 

 nius irridet arti magicae (Nat, biil. lib. 2.6. cap. 4. p- 683.), 

 et qiiaerit. » ubiiiam fuerint magicae vanitates, cum Cimbri,^ 

 >» Teuionique terribili marie ulularent, aut cum Lucullus tot 

 >* reges Magornrn paucis legionibus sterneret, cur Caesaris mi- 

 >» les ad Pbarsaliam fauiem senserit , si abundantia omniscon- 

 » tingere unius lierbae felicitate poterat ■» (Nat. Iiist. 1. c). 

 Verum non ego vos diutius ia hisce nugis immorabor , cum 

 sciam , vos quoque 



herbasj atqiie incantata iacerfis 

 T'incula cum magna risur/ne, jocoque ..... 



Horat. Sat. g. v.[49' So. 



facile esse accepturos. 



Atqui non ila cogitarunt, qui, Romano imperio delapso. fue- 

 runt homines. Etenim cum teterrima igporantiae nox longc 

 lateque insedisset terrarum orbi, tunc somnia, terrores, sagae, 

 noclurni lemures, portentaque thessala undique quaesita s-int, 

 ct credita. Non amplius de viribus niedicis Mandragorae quae- 

 stio fuit, non de uistinguendis earum speciebus, scd pfiiltra 

 amatoria, sed magica proh pudor ! poieslas a Circejo peiita» 

 T. II. 49 



