386 Opuscula 



Quae de mare, el foemina, sive de diiplici, et distincta specie 

 tradideiat Dioscorides , traiislala sunt ad radicein Maudrago- 

 raium coxeiidices niasculinos, vel foeniiiiimos mentiemera cf- 

 liijiendam, ut altera mares, altera foeininas incactaret^ sub hi- 

 sce formis radices Bryoniae, et Aruiidinis arte inscuipebantur, 

 et a circulatoribus pro radicibus Mandragorariim venibant 

 in trivio. Qiiis non rideat, cum in Horio Saoitalis annoiSn. 

 Venetiis recuso (cap, 276. 277.) adliuc conspiciat in rudibus 

 illis figuris a Cuba dalis integrum hominem cum caesarie, et 

 barba, integranique mulierem ab herba Mandragorae maris, 

 et foeniinae pro radice pendere ! 



Itaque qui viri a renaiis iilleris operani doctrinis assequen- 

 dis navarunt, de fabellis istis erubnerunt. Tunc inlerpretes, 

 atque commentalores veterum botanicorum omnem dederuat 

 operam, ul malas circulalnruin artes deriderent. Tunc inve- 

 stigaliones susceptae, ut planlae, quae sub Mandragorae ma- 

 ris, et foeminae nomine a Dioscoride fuerant indicatae, di- 

 gnoscerentur , imo prae manibus botanicorum essent. Tunc 

 •virtus medica iterum quaesita est in Mandragoris. Et re ve- 

 ra Mandragora mas prima omnium patuit, et a Leonardo 

 Fuchsio figura, ut ut imperfecta, sancita fuit in Ilistor. pi. p. 

 53o, quae quidem figura folia plantae sat bene commonstra- 

 bat, sed sine floribus,sine fructibus in recentiori statu, vix- 

 que fructum siccum, atque discerptum seorsim prae se fere- 

 bat. Slatimque alii botanici vel imaginationi indulgentes, vel 

 a brevissima Dioscoridis descriptione characteres mutuali fi- 

 gurae Fuclisianae flores, vel fructus fictos addiderunt, prout 

 videre est in figuris Mallhioli, Tragi, Camerarii, Stapelii, Do- 

 donaei, Lobelii , Joannis Bnuhini, Chabraei, alioruinque, ut 

 fusins suo loco ostendam. Mandragora vero foemina Diosco- 

 ridis nunquam hisce bolanicis innotuit, et figuras fructus ejus 

 turbinali, quas dederunl, omnino fictas esse ictu octdi facile 

 quis intelliget, cum neqne haec , neque alia Mandragora hu- 

 jusmodi fructum gerere ullo unquam tempore visa sit. 



Interea cum seculo praelerlapso Carolus Linnaens de regno 

 vegetabill ordinando cogitaret, et species plantarum, quae tunc 

 cogi:oscebantnr,characteribus distinguere, et firmare vellet, ubi 

 pervenit ad Mandragoras, perpensis omnibus, quae antea tra- 

 dita fuerant, quorum pauca erant vera, complura ficta, cum- 

 que uuam taotuDi Mandragorae speciem sibi comparare po» 



