Elogio a Bazz.vni 239 



et incrementum. pro Patriae, civiumque siionim felicitate 

 coUocavil. Quae jain Orationis vis, ct J'acultas, quae copia 

 dicencli, quod genus laudis , et grntiaruin oj/iciuiii tanta 

 virtute dignurn possit afferri? Infmita, nova, inauriita sunt, 

 quae pro corninuni Patriae bono Marsilius pessit. JVolite c- 

 nini existiinare /nine virum ob eas solum virlutes egregia 

 laude dignum , (juac , dum etiain singulae in aliis occur- 

 runt, non sine adiniratione spcctantur, in agendo industriam, 

 in laboribus tolcrantiain , in periculis rohur, in providendo 

 solertiam , in con/icicndo ccleritatem. lllustria /laec ,. el sum- 

 ma in tanto viro J'ucrunt omnia ; sed ea incredibililer su- 

 peravit magnitudo animi, ct amoris sui. Omnia enim se 

 facere ajehat Marsilius magnitudine voluntatis in patriam, 

 et c/iaritatis suae. Quorsum igitur hi? (Sic ille jam me, 

 multisque vestrum saepe praesentibus, audientibusque J quor- 

 sum hi tandem lahores mei? Quid ego cogito? Quid spec-- 

 to? J\'isi ut ne intereat praeclara haec civitas,mihi charis- 

 sima patria , sed ut stet, quin etiam exsurgat , et cjjlore- 

 scat magis , novoque cum lilteris , studiisque humanioribus 

 in patriam reditu , pristinam illam dignitatis speciem con- 

 sequatur. Dum bene occupati sunt cives mei, dum Jloren- 

 tes virtute, honoribus , Jcmta , dum /lonettissimae vitae Jru- 

 ctibus perfruentes , ego cedam libenter, et ibo ex hac vita, 

 quoniam laborum omnium fructum uberrimum me retulisse 

 videbo. virum, Superi,c Civem vere<]ue Civem nobis 

 quam diulissime conservandum ! Haec tu jam quidem no- 

 biscum , Ludovice humanissime, loquebare dum viveres. Haec 

 modo de nobis accipe. Quod eo in nos J'ueris animo , te nul- 

 la profecto laude prosequi satis possumus , nulla gratiarum 

 actione complecti. Sed quo tua virtus fuii ilia praestaniior, 

 hoc sane ardcntius ad te laudandum accendimur. JSihil 

 te obscurum decet, niliil taciturn , niliil mulitm, nihil deni- 

 que hujusmodi quod tegere memoriam gratam de te ingra- 

 to silentio videri possit. Sed virtus, virtus, inquam, quae testi- 

 monio gravissimo consecravit in his locis memoriam nomi- 

 nis tui , eodem aeterno praeconio a-mplissima tuarum lau' 

 dum iruerita celebrabit. Hie te oculis Jiostris, non nobis eri- 

 puit mors, animis quippe numquam non videndum reliq.uit. 



