ANTONII SANTAGATA 



DE NONNULLIS PLANTIS ABNORMIBUS 



E T 



PECULIARI PAULLI VERONENSIS PIGMENTO 



\Jutn de qulbusdam planlarum monstris hie loci sermonem 

 olira habuerim, mulla retuli , quae a consuetis naturae legi- 

 bus digressa nedum conspicienda sedulo, sed peculiari etiam 

 admiratione digna videbanlur . Caricae Ficus niirum in mo- 

 dum simul consitae , et aurea Mala insuetis, sed naluralibus 

 juncla vinculis nova sua forma et oculos , et nientem ad se 

 omnium prima allexere . Mirabilis junctionis inde niodum et 

 causam perqiiirens, grandiorum arborum insitiones, quae prom- 

 ptius palebant, sic notas reddidij ut quarumdam populorum 

 truncos alia rum aliis impositos et nexos exposuerim. Ilisce ex- 

 pensis addiia fuerunt alia , quae generis et speciei licet dissi- 

 milis, summae tamen conjunclionis compaclione insimul de- 

 vinciebanlur : sic vulgare , et abjeclum graincn in solani tubc- 

 rosi radicem ita defigebalur ut neduni in earn se immitleret, 

 sed etiam in ea transverse incederet^ in centrum penelraret, 

 recte totam pervaderei . Alios insuper naturae lusos descri- 

 psissem , ni^i me longioribus, ([uain par erat , narrationibus 

 vos laedio confecturum extimuissom. Quae cum ita sint, quid 

 modo opportunius quam ea referre , quae tuin prudciuer libuit 

 praelermiltere? Praescrlim cum in liac vcris suavitate ipsa ru- 

 ris amoenitas ad ea lam quam ad delectalionem nos revocei? 

 T. X. 44. 



