228 Antonii Bertolonii 



» surganius ad vineas, videamus si floruerit vinea, si 

 » flores tVuctus parturiunt , si floruerunt mala punica » 

 1. c. cap. 7. vers. 12. 



Hebraei, antequain terrain promissionis ingrederentur, sci- 

 re iiequibant , si malogranatum ibi nasceretur ; quare 

 in deserto Sin loquuti sunt de illo, veluti de plau- 

 ta ^gypti. Re qiiidem vera vocabulum Rimmon , quo 

 malogranatum appellabant , proficiscebatur a vocabulo 

 Ramman yEgyptiorum, quo iEgyptii hactenus utuntur, 

 ut habemus a Forskolio (1). Facile autem dignoscimus 

 lioc esse nonien proprium malogranati, ita ut futile sit 

 trahere significationem ejus a radice, quam interpretes 

 exponunt pro alto , elato , excelluit , extulit se , ebidlit , 

 efferbidt , decepit , fefelUt. Ego, si amplecti vellem adje- 

 ctiva ab ilia radice desumpta , praeferrem excellens , pul- 

 chrum , p r actio sum , prout interpretatur CI. D. Petrus 

 Trombettus Sacrae Scripturae in Archigymnasio nostro 

 Professor insignis, quippequae haec malogranato magis 

 conveniant. 



Sed satis de Hebraeis; nunc transeamus ad Graecos. Ho- 

 merus poetarum antiquissimus , imo alter ex antiquiori- 

 bus poetis Graecis , hortuni Alcinoi pulcherrimum , et 

 deliciis plenum describens in libro septimo Odissaaeae (2) 

 ita habet : 



Alte vi crescon verdeggianti piante 

 II pero e H melagrano. 



Sed qui inter Graecos uberius de malogranato pertracta- 

 vit , fuit Tbeopbrastus , qui in Historia sua plantarum 

 pluries de illo meminit (3) : w Nam in ramis quidem 



(1) Forskdl. Flora Egyptiaca p. LXVIf. 



(2) Odissea di Omero tradotta da Ippolilo Pindemonte Veronese. Livorno Dai 

 Torchj di Glauco Masi 1822. vol. 1. p. 170. 



(3) Theophrasli Erem De Imtoria plantarum libri decern Graecc et Laline. 

 Illustravil Bodaeus a Slapel etc. Amstelodami Apud Uenricum Laurentiuin 

 anno 1644. 



