142 J. JoSEPIir BlANCONI 



Hie noster quemadtnocliim Cli. liisjnilus tuberculos aculea- 

 tos liabct ita seriates, ut lincam dorso paralellam effi- 

 ciant , et circuni opercula in gynmi disponantur; insuper 

 parvuli cirri cutanci sparsi sunt praesertim in regione 

 subgnlari. Coiores paritcr sunt similitor distributi , exce- 

 ptis tamen iasciis nigricautibus pcndulis, quae in latas 

 maculas desinnnt, et ideo pingunt latera inferne, et 

 veutrem. Ad pectus etiam protenduntur colore vero di- 

 lutiorc , quarnvis precise limitatae. Attamen non est Ch. 

 hispid/is , qui disliuguitur propter tentaculum membrana- 

 ceum triangulare marginibus ciliatis, primo radio dorsa- 

 li sisteris; in nostro auteni Cbironecte tria tentacula nu- 

 merantur teuuia, longiuscula supra eumdem radium. 



TersimWem Ch. /lispido dicit Valenciennes allam speciem quam 

 memini nomine Ch. scahri , propter cutis asperitatem , 

 propter tubercula spinosa, propter proportiones corporis 

 et Pinnarum, et tandem propter distril^utiones colorum. 

 Georgius Cuvier jam ab anno 1817 dcscriptionem edi- 

 dit bujusce Piscis in Commentariis Musaei (1), in qua 

 characterem notat, qui a Valenciennes omittitur, scili- 

 cet totum corpus pilis brevissimis obtegi ; sive rectius , 

 lente conspicitur unumquodque granulum , sive tubercu- 

 lum , ex iis quibus cutis obtegitur, spinulis duabus ab 

 ipso exeuntibus superarmari. Qui cbaracter patentissime 

 sese exbibet intuenti , lentis auxilio, nostrum individuum. 

 Et quoniam Valenciennes scabritiem corporis dicit eam- 

 dem esse tarn in Ch. hispido , quam in Ch. scab ro , con- 

 sequitur cliaracterem communem nos babere inter lias duas 

 species, qui est evolutior sane ac magis conspicuus in 

 tertia specie nempe Chir. fiircipili. Guv. de qua non ad- 

 dam hie plura verba. 



Valenciennes autem addit circa colores Cldr. scahri conspici 

 majori numero zonas, quae inferiori parte dilatantur , et 

 saepe in maculas dividuntur . . . quod quidem melius con- 

 venit cum distributione colorum, qui sunt in nostro Pisce. 



(1) Memoires du Museum. T. 3. pag. 418. 



