ANTONII BERTOLONII EQ. 



MED. DOCT. 

 MISCELLAIVEA BOTAIVICA XVI.* 



I 



n provincla media LunensI extollltur mons, qui ab occl- 

 dente in orientem protensus earn dividit in valles duas, 

 quarurn altera ad septentriones versa vallis su|)erior , al- 

 tera ad meridiem vallis inferior Macrae nuncupatur. Di- 

 stal ab Apennino decem millia passuum , quot distat a 

 niari Tyrrhene Lunam jam alluente. Vertex ejus conicus 

 est cornu quodammodo referens , ideo Cornoviglia appel- 

 latus , cujus mentis altitude a maris libella mille,et bis 

 centum metres supputatur. Ab hujus mentis culmine 

 propagines undequaque preficiscuntur, sed de duahus pri- 

 me loquar, quarum altera ab eriente , altera ab ecciden- 

 te in meridiem curvantur, et cenvergunt inter se, ut 

 pestea, qnatuer millibus passuum emensis, perveniant , et 

 desinant in ripa sinistra fluminis Vara, qued est Boron 

 tabulae Peutingerianae (1). 

 Conipage mentis plurima parte calcaria est, saxo hie illic 

 nude praesertim in crista erientali^ quae Petra alba [Pre- 

 de b'lanche) appellatur, ubi rupes ingens occurrit marmeri 

 Carrariensi albedine similis, sed naturae Dolomiticae. An 

 mons iste calcarius pre centinuatiene alpium Apuanarum 



(*) Haec dissertalio lecla est in convenlu Academiae scientianim lostitati Bono- 



niensis habiio Sex. Kal. Maj. ann. MDCCCLV. 

 (1) Vocabulum Bnron piito ab ainaniiensibiis corrupltim , cnra lillera teiilonira V 



facile commiilenir in litlerani B, el litiera n in o; hinc legendum Voron, 



an( VaroD , unde nomen Vara apud incolas remansit. 



