B L A D W Y Z E R. 



tigenfchap , van zich , door het uitfpiii- 

 teii van vocht, dat niet vergiftig is, der 

 vervolginge te onttrekiccn , heeft zy nog 

 het vermogen van zich , zo dra men hau- 

 te na komt, het zy men haar aanraalcc 

 of niet, als eene llak te zamen te rol- 

 len, ald. 47'J. 4" 9. Haare volkome 

 grootte bereikt hebbende, begeeft zy 

 ï;ich onder de ilruiken op de aarde , of 

 in de reeten der ftammen en fchoifcn, 

 alwaar zy zich omfjsint met een llyf, 

 doch doorzichtig fpinzel, het welk gc- 

 mecnlyk van eene blinkende bruine , maar 

 zelden van eene witte koleur is. In dit 

 fpinzel onthoudt zy zich den ganlllicn 

 winter door, in haare Rupfen-geJaun- 

 te, maar wordt iets korter en ckinner. 

 In het begin van 't Voorjaar llrookt zy 

 baare oude huid af, en wordt eene Pop, 

 die aanvanglyk wit grocniichtig is; doch 

 naderhand donkerer en groener wordt, 

 a!d. 479. Naa dat deze Pop tot in 

 3Iiii, en zoratyds nog langer, in haar 

 iplnzel is verborgen geweelt, komt 'er 

 «indelyk de fVesp uit voort. De Kop 

 van deze is groot en graauw van koleur; 

 voor asn denzelven zit een paar grooce 

 zwariblinkende cogen ; en naby dezen i 

 korte , en met oker-bruine kolfjes voor- 

 zien zynde Sprieten; ald. 480. welke, 

 behalven het wortellid, flechts uit drie 

 hoofdleden fchynen te belhan, ald. 

 aanm. Ter plaatze van den bak ziet 

 men eene lange enfcherpe^^^V/öw^, en 

 taflchen dezelve de geele bovenlip. Het 

 voorl;jf &n de bovenjlkenkeh der 6 poo- 

 ten zyn, meer dan de Kop, met grar.u- 

 we wolachtige hairen begroeid ; doch de 

 ondervlakte van 't achter Ijf , dat van 

 boven donker -graauw is, en de beide 

 voorfte deelen der 6 pooten, hebben 

 eene geelachtig-roode'kleur. De 4 vku' 

 gels zyn doorzichtig, gelyk aan aüe an^ 



B 



dere wespen ; en de bovenfle , die lan- 

 ger zyn, dan de onderlle , bedekken 

 deze geheel en al , het welk voor een 

 algemeen kenteken van alle Bladwespca 

 gehouden kan worden. De bavenvleu- 

 gels zyn met bruine aderen doorweevcn ; 

 en in het midden aan den buiten-rand, 

 van eene bruine vlak voorzien, en haar 

 cindfpitze is bruinachn'a;, ald. 480. De 

 befchryving van het IJ'yfje dezer fFes- 

 pe, zie Eladwcsp, het tFyfje. 



Bajlerd-rups , de grootc , geel en groen 

 vercierde , des Elzenbonms ; benevens 

 haare verander ir g in ec;ie B/adzvesp, 

 II. 521 enz. Haar Kop is zeer groot, 

 verheven verwuli'd, en zo g'ad, dat de- 

 zelve een glans hebbe , als"^ of hy gepo- 

 lyft waie. Deszelfs koleur is bleek bhauv/- 

 achtig- groen. De 6 vooraan zittende 

 kiaauivpooten hebben dezelfde koleur,* en 

 de 14 buikpooten, mitsgaders de beide 

 ISaJchuiveis zyn, benevens de ganfche 

 ondervlakte, desgelyks met die koleur 

 vercicrd. De grondverwe van 't ganfcha 

 Lyf\s fchoon groen; welke koleur naar 

 de bovenvlakte allengskens donkerer, en 

 naar beneden h^lderer uitvalt. De Rug 

 pronkt met 2 fchoone hoog-geele llree- 

 pen , die van den Kop tot aan de Na- 

 fchuivers reiken , en door een even zo 

 broeden groenen flreep der grondverwe , 

 waarin men ettelyke zwarte rtreepjes 

 ziet, van elkander gefcheidcn worden. 

 Voorts heeft deze Rups, op ieder zy- 

 de, 2 reien zwarte p ;/«/?«, te zamen 2i 

 in getal ; van boven 1 2 , van onderen y, 

 zynde de laatlle eigenlyk Luchtgaten. 

 Aan den buitenrand ziet men , op ieder 

 tand, eene du'obelerei (lompe ivrattenj 

 en alle deze zyn met nog kleiner, wit- 

 te, verheven puntjes bezet. Alle der//x- 

 gen of leden, uitgenomen de nafchui* 

 vers, zyn niet gJad, maar mei veele 



3 vou- 



