BLADWYZER. 



39 



zyde 2 ovaal ronde zwarte oogvlakkcn, 

 in welker midden een klein wit puntje 

 is, en die voorts met een oranje-geelen 

 ring omgeeven zyn. Daarbenevens pron- 

 ken zy me: verfcheide heldere , ten 

 deele fclioon oranje»geele, ten deele 

 zeer donkere vlaltken , van verfchillende 

 grootte en gedaante. De Ondervleiigels 

 hebben, op hunne oppervlakte, dezelf- 

 de grondverwe, ais de bovenfte, maar 

 zyn, aan hunne witte bezooming, met 

 7 veel fcherper toeloopende uitfteekende 

 fpitzen voorzien. Wyders ziet men 3 

 zwarte oogvlakken , in een feajen 

 oranje geelen ring ftaande, hebbende de 

 2 grootfte een wit puntje in het midden, 

 en boven dezelve, in den bruinen grond, 

 zulk een puntje. Het Z^/ iszwartachtig- 

 blaauw ; de Óogen groen , en de Poolen 

 zyn geel, ald. 183. 184. 

 Dagvlinder, i_de ongemeen prachtige en 

 fchoone ,) met Celadons koleurige firee- 

 pen en vlakken , in een donker-bruinen 

 grond, behoorende tot de tweede 

 CLASSE, IV. 39. LiNN^us noemt hem 

 Tap. Eq. Demophon^ Groenmarmer, 

 ald. aanm. Deszelfs hovenvleugels loo- 

 pen, na het uiterlte einde, fmal toe. 

 De Ondervleugclen loopen, achterover 

 het achterlyf , lang en fpits uit , en heb- 

 ben, aan den buitenrand, 6 of 7 uit- 

 fteekende (lompe fpitzen. De koleurder 

 4 Fleugelen is , gelyk het Lyft donker- 

 bruin, en daar door wordt de Celadon- 

 groene ftreep , door ieder dier vleugels 

 gaande, niet weinig verhoogd. In de 

 bovenvleugels is deze Ilreep na voren toe 

 afgebroken , veroorzaakende daardoor 

 verfcheide fchildvlakken in dezelve, die 

 allengs in grootte afneemen. In de On- 

 dervleugels ziet men, kort aan den 

 puntigen rand, 5 Celadons groene fik- 

 iel- of maanvormige vlakken, welke 



eene evenredig voortloopende rei uit- 

 maal.en, ald. 40. 

 Dagvlinder ^ (de ongemeen fcboone Indi- 

 aanfcbe ,'^ met hoogroode en groene 

 vlakken in den donkeren grond; IV. 19. 

 welke van Linn«us genoemd wordt 

 Aeneas, de Groenvlak , de Beer en- 

 poot, ald. aanm. Hy heeft, over het 

 geheel, eene zeer dorkere, en bykans 

 meer zwarte, dan bruine grondverwe. 

 Ieder der bovenvleugelen heeft eene en- 

 kele heldergroene fchildvlak, en in ieder 

 Ondervleugel, die fcherp uitgepunt is , 

 vertoont zich eene fchoone , hoog kar- 

 mynroode vlak , in het midden , en 

 genoegzaam het meerendeel des vleugels 

 befiaande. De gedaante dezer vlakken 

 kan men by een Beerenklaauw vergely- 

 ken , waarvan de 4 declen , die dan de 

 toonen verbeelden, van vooren bleek 

 of helderrood, vervolgens hoog Kar- 

 mynrood, en eindelyk naait den voet- 

 zool, de hielendenvyfdenachterklaauw 

 zich gansch donker voordoen. Het Lyf 

 is met ettelyke fchoone Karmynroode 

 vlakken vercicrd. Op de ondervlakte 

 van het Lyf zyn de groene vlakken in 

 het geheel niet te zien , en van de roode 

 niets anders, dan de toonvormige pun- 

 ten, die eene roozen-roode koleur heb- 

 ben. De Oogen zyn bruin , aid. 

 Dagvlindcr,(deOranje-geeleIndiaanfcbe^ 

 met donker- bruine flreepen , behooren' 

 de tot de eerste classe, IV. 18. van 

 LiNNarus genoemd Pap. Nymph. Pha- 

 rufa, de Ooftxvefi, ald. aanm. Deze 

 heeft op het Lyf, en op de bovenzyde 

 der Vleugelen, eene oranje-koleur, hoe- 

 wel niet zeer gloejende. Op dezelve zyn 

 donker-bruine ftreepen en vercierlelen , 

 en de ondervleugels hebben eene dub- 

 bele rei gebroken getonde vlakken, 

 waarmede de uiterik gepunte rand be- 



zoomd 



