58 



ALGEMEENE 



ilii^, en voor het overige is ze zo 

 blinkend, als of ze mee een Lak-vernis 

 ware overtoogen. De Buik, deszelfs 

 ondervlakie, als mede de Poolen zyn 

 iets gras-groener. Vier zwavel -geele 

 linien loopen in de lengte over alle 

 de ringen heen. By haare verandering 

 in de aarde, vervaardigt zy een dun, 

 graauw Spinzel. Naa verloop van 8 

 dagen verandert zy in eene Pop^ die 

 van eene blinkende zwarc-bruine koleur, 

 en met een kort üaartpunt voorzien is. 

 De i&venvkugelsvan deüFlmder hebben, 

 meerendeels , eene graauvi^e grondverwe ; 

 zyn aan den buitenrand met een bruin 

 boordzel voorzien; na 't midden toe 

 loopen 2 golfswyze fli-eepen dwars door, 

 meteen donkeren zoom. Hq Ondervleu- 

 gels zyn helder- graauw, met een fmal 

 boordzel aan den uitgefchulpten buiten- 

 rand. Het dikke Achterlyf^ vertoont 

 zich afchgraauw, een weinig in het 

 bruine vallende, en het Voorlyfïi veel 

 bruiner. De Sprieten zyn bruin en hair* 

 vormig. De Pooten zyn , van onderen, 

 met zwarte en witte reepjes, maar de 

 bovtnfchenkth met graauwachtige hair- 

 tjes bezet, ald. 422. 423. 

 Eikenrups , (Je ongemeen Jchoon geleken' 

 de , groen en witgefireepte ,) met gee- 

 le en roo'ie zyde-jïreepen, Haare leng- 

 te is , wanneer ze kruipt , even of om- 

 trent i| duim. De Kop heeft eene 

 bleeke, blaauwachtig-groene grondver- 

 we , en is met eene witte linie doortoo- 

 ten , welke bykans. eene Latynfcbe W 

 formeert. Aan ieder zyde van den bek 

 vertoont zich een langwerpig-geel , en 

 een hoog-rood vlakje. Over den Rug 

 loopen 2 digt by elkander ftaande witte 

 linien. De wederzydfche 9 luchtgaten 

 zyn wit, en behalve dezen ziet men nog 

 eene andere rei tedere wirte puntjes. 



De 6 voorfle fpitze klaauvopooten ho'j^ 

 ben eene eenigzins hoog-roo'le ko'eur; 

 maar de overige 10 flompe /;0o/e« zyr» 

 fchoon geelachtig-groen , en van onde- 

 ren rood bezoomd , III. 240 -242. 



Elepbant, zo noemen de lief hebbers der 

 Infecten den Vlinder^ uit de groote 

 Wynjlok rups voortkomende, I. 151. 



Elephant , {^de bonte ,) dezen naam draagt 

 by de verzamelaars der Infecten, de 

 Vlinder, die uit de groote, fraai gete- 

 kende JVolfsnielk-iitps voorkomt , L 



144. 



Elfenwikkekr, zo wordt genoemd de 

 Vlinder uit de uilneemend fchoone geel- 

 achtig groene Boekeboomen rups , IV. 

 121. aanm. 



Entrocbiten worden de verfteende licbaa- 

 incn genoemd, welke op elkander zit- 

 ten, en men te zamenhangende vindt, 



m. 513. 



Eremiet, Jonge liefhebbers der Infecten- 

 verzaraelinge geeven dezen naam aan 

 èQn grooten, bruinen IVoud-vlinder ^ 

 IV. 150. aanm. 



Erpelflaart , (</<? kleine ,) zo wordt de 

 Vlinder uit de kleine , bruin- engraaum 

 geflreepte Ejchenrups, door Linn^us 

 genoemd, IV. 61. aanm. 



Efclten rups , (^de kleine , Iruin- en graauxo 

 geftreepte ,") met bet g:e'e boordzel aan 

 d^ zyden, benevens haare veranderinge 

 in een Vlinder , behoorende tot de 



TWEEDE CLASSE (/er NACHTVOGELS, IV. 



61, enz. De grootde lengte dezer 

 rupfe beloopt zelden meer, dan drie 

 vierde van een duim. Haar Kap is 

 blinkend zwart, en op de voorfte vlak* 

 te met eene heldere, tedere linie voor- 

 zien, welke na ge^ioeg een driehoek 

 uitmaakt. De grondverwe der beide 

 zy vlakt ens is over het geheel donker- 

 bruin , waarin men een goudgeelen 



ftreep 



