B L A I) W Y Z E R. 



73 



plaatKC, ook dergelylic hDirtjcs, en aaa 

 den Koj) is eene zo gepolyfle vlak , dat 

 'men 'er zich byna als in een Spiegel in 

 fcefchouwen konne. De a voorftePoo- 

 ten hebben hunne inleditig onder den 

 hals , en de 4 overige aan de onder- 

 vlakte van het aehterlyf. De doorzich- 

 tige Ondervleugelen zyn geel-bruin, 

 met grove zo wel, als tedere aderen 

 xloorvlochten , ald. 68. De Wyfjei- 

 /chröter is door den kleinen kop en bah 

 van *t Mannetje ondcrfcheiden , en de 

 korte hoornen van 't zelve zyn gansch 

 anders gelteld, gelykende meer na eene 

 Knyptang. Ieder gedeelte dezer tange 

 heeft, behalve zyn middelde fpits, nog 

 2 korter fpitzen. Voor 't overige zyn 

 de overige deelen even als die van 't 

 Mannetje gefteld, uitgenomen dat ze 

 iets korter zyn, ald. 69. en dat het 

 aehterlyf van 't Wyfje voorwaarts , na 

 het hals of borrtfchild toe, niet zo 

 breed , noch zo fpitshoekig is , ald. 

 aanm. 



iJa-t'Joorm , dezen naam geeven de Ho- 

 veniers en landlieden aan de fchadelyke, 

 gladde, bruine küol- en kruid-rups, om 

 haare fchadelyke eigenfchap uit te druk- 

 ken, I. 335. 



Hazelaar rups , zie Eenhoorn-rups. 



Hazelnoot'Worm , zie vervolgens by Snu'tt- 

 kever ^ die uit den Hazelnootworm 

 voortkomt., II. 333. enz. 



Hehe., zxQJVeduwe. 



Heggen mot , zie Motrttps. 



Heremiet f zie Slakken-kreeft. 



Hermaphroditen , indien 'er al zodanige 

 onder de Infecten te vinden waren , dan 

 konnen het niet anders dan Misgeboor- 

 ten zyn , en geen fchepzelen , welke 

 van de teelleden der beide geflachten , 

 die men zegt dat ze bezitten , zodanig 

 c?n gebruik konnen maaken , dac zy 



hi.n gofincht voortplanten, I. Voorrede 

 van den Scbryver.^ *♦**, 



Herwelyn vlinder, zo zou de Schryver 



den f^linder noemen, welke uit de 



Jchoone, diklyvige, groene tVilgen- 



rups voortkomt, indien hy hem een 



eii;en naam moefl geeven , I. 298. 



Hoekfpinnen ., zie Clalfe der Landfpin' 



ven. 



Hoiumclen hebben hunnen naam van het 

 hommen, brommen of fuizen, als maa- 

 kende zodanig een brommend geluid, 

 II. 464. Zy voeden hunne ^^'^«Jc;? mee 

 honing, tot dat ze in Poppen verqnde* 

 ren; doch enkele foorten vul'en de 

 Cellen met zo veel honing, als de Jon^ 

 gen van hunne geboorte uit het Ei af, 

 tot aan hunne verandering in Poppen, 

 tot hun onderhoud en voedzel noodig 

 hebben. Zy bouwen hunne ncften 

 meeftal onder de aarde, waarom zy 

 ook , van eenige Schryvers , wilde 

 Aard-hy'èn worden genoemd. Hunne 

 gelblte is veel diklyviger , plomper, 

 en zy zyn ruiger van hairen, dan de 

 tamme byen. Zy hebben eene gebit- 

 tang , en eene Zuig-tong. De fprie-. 

 tjes zyn meer kort, dan lang, ald. 

 aanm. 465. meerendeels kolfachtig, 

 en hoekig gebroken; doch van eenige 

 foorten zyn de Jprietjes niet alleen lan- 

 ger, maar ook niet hoekig gebroken. 

 Zy hebben aan het voorfte deel des vocts 

 5 leden , waarvan de 4 voorfte zeer klein 

 zyn. Uit de fchikking , 't getal der ade- 

 ren , en ribben in de vleugelen kan men 

 naauwkeurig genoeg bepaalen, tot welk 

 geflacht of foort ieder Hommel behoo- 

 re. De OndervleugeU zyn altoos klei- 

 ner , dan de Bovenvieugelen. De Eie- 

 ren ziet men meerendcels helder van 

 koleur, atd. 466. aannu 



K 



Hom» 



