B L A D W Y Z E R. 



119 



Qiite-rups, (^de kleiner en ranker hruitt' 

 geele,^ met baar e verandering tot in 

 een IS acht vlinder der tiveede Clasfe ^ 

 I. 364. enz. In de ecrile jeugd heb- 

 ben deze foorten van rupfen eene veel 

 Tchooner geele koleiir , dan wanneer ze 

 volwaflen zyn. INaa dat ze , het voor- 

 jaar overleevende , nog eene reis of 

 ivvee, volgens gewoonte, haar huid af- 

 gelegd , en de hoogde grootte bereikt 

 hebben, zyn die, waaruit de Wyfjes- 

 Fllnders voortkomen, nieeftal over de 

 3 duimen lang, maar, die óc Manne- 

 tjes-VUnders ter waereld brengen, bly- 

 ven gemcenlyk een derde korter. De 

 Kop der Rupfe is Oranje-geel en aardig 

 getekend. De rand van den hals is van 

 dezelfde koleur, en dit boordzel ziet 

 men met een fmal, zw^rt, en teder 

 jngetand zoomtje vercierd. Ter weder- 

 zyde v.in den Kop wordt men een graau- 

 we knop of bult, wiens middelpunt 

 zwart is, gewaar, ald. 367. De gan- 

 fche huid is met een tederen pels be- 

 dekt, welke glinllerend geel is. De 

 Pooten zyn gezamenlyk rood-bruin ; ald. 

 368. doch de voorde vallen nogtansiets 

 meer in het geelachtig- roodbruire,ö///. 



368. aanm. De koleur der Fop valt 

 uic het oker-geele in 't bru'ne, ald. 



369. De buitenrand der ondervleitge- 

 len van een mar.net je%''dindzr , uit zulk 

 eene Pop voortgekomen , is uitgerend , 

 geel geboord. De Wyfjes hebben wel 

 even zulke, maar bleeker divanpree- 

 pen. Van deze af tot aan het lid is de 

 grondvervve in 't algemeen iets donke- 

 rcr , dan omtrent den l.uitenrand. In 

 ieder hovenvleugel ziet men een wit 

 bruin-bezoomd vlakje, ald. ^70. De 

 Eieren zyn langwerpig-rond en bleek- 



bruin van koleur. Naa 14 dagen ko- 

 men de jonge rupsjes 'er uit te voor- 

 fchyn, ald. 371. 



R. 



Rader/leent jes, zie Trochhen. 



Reaumur, noemt de Spanrups Landmee- 

 ters, o:n dat ze, by ieder fchrede van 

 haaren zonderlingen gang, haar lyfeven 

 zo op den grond voortzetten, als een 

 Landmeetcr zyne Ketting doet , I. 



5'4- 

 Reneatme, een Geneesheer te Parys, 

 heeft zich jn koude en vervvislelende 

 koortzen van Galappels bediend, gee- 

 vende den Lyder, by den aanvang der 

 Koorcze , eene halve drachma van een 

 tot poejer gemaakten Galappel in; of 

 by goede dagen, alle vier uuren, even 

 zo veel. Doch dit geneesmiddel heeft 

 niet altoos eene even gun ftige uitwerking 

 gehad; en hy piyfi: het inzonderheid aan 

 tegen zodanige Koortzen, die uit ver- 

 flapte vezelen van de maag ontdaan, III. 



Ï95- ^ 



Rheebokjs , dezen naam zou men , gevoe- 

 gd yk aan de mat' of dof groene en ge- 

 hoornde Rups kunnen geeven, om dat 

 ze 2 opdaande hoornen op den Kop 

 heeft, die aan het einde in 2 fpitzen 

 verdeeld zyn , en dus de gedaante heb- 

 ben van die van een Rheebokjey IV. 

 174. 



Riddcrfpoor , deze is het voedzel en de 

 verblyfplaats der violet-blaauwe, geel 

 gedreepte, en zwart bcTprenkelde Rups, 

 Daar zyn tweeërlei boofdfoorten van 

 Ridderjpooren ^ dubbele en enkele. De 

 bloemen hebben , van onderen , aan het 

 deeltje, een lange fpoor; en van daar 

 heeft het kruid dien naam ontvangen. De 



ge- 



