150 



ALGEMEENE 



het ïyf^ ald. 208. Het Spin~el, dut 

 deze rups lunakr, en waarin zv in eene 

 Pup verandert, heei'c de geckiarAC als 

 eene vies, of" als een glazen Ketort met 

 een korten en wyden bals. Deszclfs 

 koleur is zeer verfcheiden; eenige /,yn 

 roodacbcig-bruin , andere witachtig,ö/<;?, 

 209. Tn dit naar verblyf blyft ze, met 

 een ge-.-x.og.'n lyf , nog een paar da^en , 

 en wordt oodcrtudchen allenffskeis kor* 

 ter en dikker. Vervolgens barit de rup- 

 fen huid aan Hukken , krimpt in een , en 

 valt eindelyk geheel weg; waarop de in 

 haar verborgen geweeft zyn.le Pop te 

 voorfchyn komt, aïd. 211. Deze is 

 in het begin groenachtig, maar wordt 

 van tyd tot tyd geduurig zwarter. Aan 

 den laaiden en kort toegefpitften ring 

 zitten vcele (lompe hairrjes , als kleine 

 borrtcls, ald. 212. Daaruit komt de 

 Vlinder doorgaans eerll: in het voorjaar 

 ter vvaereld. Het onderfcheid tulTchen 

 het nunnelyk en vrotiwelyk geflachi be- 

 Haat voornaamlyk in de grootte ; hoewel 

 'er ook , buiten dat , in de koleuren en 

 tekeningen zeer veel verfcheiden beid te 

 vinden zy, ald. 213. Het IFy^jje heeft 

 op ieder vleugel, in hit midden, een 

 in een wirachtig veld flaande Oogfpie- 

 gel. De grond dezer fpiegels is z A-art, 

 met een geel?xhtia:en ring daarin, die 

 een wit-middenpunt heeft, en van bui- 

 ten op de zyde nog met een witten hal- 

 ven cirkel omgeeven is. D.' buitenfte 

 rand der Boven en Ondervleugilen is 

 rondo» evenredig uitgefchulpt , en olyf- 

 graauw bezooind. De overige grond- 

 ver^ve der vleugelen is rooJ-bruinachtig- 

 graauw- Op dea buitenrand desboven- 

 vleiigels volgt , naa eene brcede bruin- 

 achtig-graauwe tuflchenruimte , eene on- 

 gelyke, gekronkelde, geelachtige linie. 

 Op deze volgt de grootc grond-ruimte , 



waarin behalve het ruime witte veld, 

 v'-rc;crl met den fijh. onen fpiegel, nog 

 2 a 1 kleine witte vlakjes Ibian. De 

 Hals des Vfnders is door een witten 

 flreep, loopen:1e tot over het lid van 

 An voorvleugel, van het lyf onderfchei- 

 den. Het veld van den Ondervleugel , 

 waarin de Spiegel flaat , is zo wit niet 

 als in den bovenvleugcl , maar meer 

 geclachcig-bruin. Het dikke Achlerlyf 

 is bleek graau.v , en in de Isden of in- 

 kervingen ie(s hclJerer. Het Voorlyfh 

 bruin koleurig; dit Kop insgelyk» bruin, 

 er> de .'prielen zyn Imal en geel. De 

 Pooren zyn 'nede bruin, uld. 214. Aan 

 het Mannetje zyn het voor- en achter' 

 lyf, benevens de fCopen de Sprieten , in 

 het geheel bruin, maar de hals is ^ ge- 

 lyk aan 't wyt je , wit b.jzoomd In den 

 bavenvleugel is de ruimte, tuflchen den 

 buitenllen oJyfuoleurigen enuicgrfchulp- 

 ten rand en de geele gekronkeld : dwars- 

 linie, rooJ-hruin; de volgende breede 

 ruimte, waarin de fpiegels iban, is ook 

 iets doniererjcn hecrood bruine boord- 

 zel van den witten dwarsfiroep is hier 

 wat breeder, dan aan het wyfje. L)e 

 overige grond, tot aan het lid, vak 

 meer in 't don!<er- bruine. De OnJer- 

 vleugel is bruinachtig-ro.id; en verdwynt 

 in het vleefchverwige. D 3 ftr-ep, daar- 

 op volgende, is insgelyks bruin-rood, 

 en wei zeer donker. Van hier af is de 

 ganfche overig: grond des Vleugels 

 oranje-s^eel, en ongeveer aan 't lid met 

 dergeiyke bruine haircn bedekt, waar- 

 mede het geheele lyf des Vlinders digc 

 begroeid is, ald. 215. 

 Rups, (de p:hoon getekende, en m^n oran- 

 je geeU en ■witte doompunte < bezette^ 

 bznevens haar e vera-deringin een Dag- 

 vlinder der eer [Ie Ctasfe, ÏV. 77. enz. 

 Deze worde van Mat af toe in July , 



doch 



