BLADWYZER. 



189 



"het bovencicel der Fleu gelen heefc een e 

 bruine verwe ; aan beide de zyden ziet 

 men 'er eenige donkere vlakken in , en 

 de aderen zyn geel. Het dunde en lanï^- 

 fte deel der Springpooten is, gclyk het 

 biiitenfle van alle zes, bruin-rood. Het 

 li^yfje is over het i^anfche lyf en de 6 

 pooien meer donker-purper rood, ook 

 ziet men van deze koleur iets aan den 

 kop en 't halsfchild , waartegen de vleu- 

 gels meertal roodachtig-geel zyn, en 'c 

 overige groen is, ald. 316. Het tril- 

 lende geluid, 't welk men in de mnand 

 July dikwj'ls op de velden hoort, komt 

 alleen van de fnaimetjes voorr. Het 

 werktuig, waarvan ze zich ten dezen 

 einde bedienen, bertaat in hunne beide 

 bove nv Ie u gelen, welke zy tegen elkander 

 wryven, ald. 317. Daar door lokt het 

 een insgelyks brondig wyfjc tot ?ich, 

 en dit, dac insgelyks lull tot paaren heeft, 

 klimt terftond boven op het zelve, en 

 blyft alsdan Ibl zitten: hierop grypt het 

 mannetje het wyfje met zyne tang by de 

 legpyp , trekt het kort aan zyn lyf, en 

 houdt het zo lang vart, tot dat alles, 

 wat ter paaring vereischt wordt , gedaan 

 is. Op deze wyze gaat de bevruchting 

 toe , ali. 3 1 rt. H et fVyfje legt vervol- 

 gens zo veelc Eieren, als 'er bevrucht 

 zyn geworden, in het gras, waartoe het 

 zich van zyne legpyp zeer wel weet te 

 bedienen. Deze Eieren yyn in het be- 

 gin wirachtig-graauw , en langwerpig 

 van geftalte, en blyven van den herflt 

 af, den ganfchen winter door, in de 

 aarde liggen zonder eenig nadeel, ald. 

 319. en daaruit komen, in het voorjaar, 

 de jonge Springkhaanen , in hunne vol- 

 komen gertalte, te voorfchyn , behal/e 

 dat ze nog gcene vleuü,els hebben , ald. 

 3Ï0. 

 Springkhaan , (de groote ,) die zich op 



de hoornen en in de bnfcben onthoudt, 

 nevens zyne voorttceling en overige ei- 

 gen/cbappen, II. 328. Hy bereikt zy- 

 ne volkomen gron-e reeds in yu/y , en 

 blyft tot lant in den llerfll in 't leeven. 

 Deszelfs ondcrvkugels zyn geheel door- 

 zichtig, met vecle grove , nnar de leng- 

 te loopende aderen doortoogen, en tus- 

 fchen dezelve met ontelbaare andere 

 dwarsaderen doorweeven. Daarenbo- 

 ven zyn ze als een Waajer gevouwen , 

 ald. 329. en ploojcn zich ook even zo 

 te zimen. Het IVyfje heeft eene langs 

 legpyp , en 't mannetje is , aan 'c uiter- 

 Ite einde, met eene gryp- of nyp'ang 

 voorzien, 0/^.330. Deze groote öoo/»- 

 fpringkhaan heeft meerendeels eene 

 fchoone geclachtig-groene koleur; doch 

 de 6 Poolen zyn meertal geeler, dan de 

 overige grond. De blinkende Oogea 

 vindt men by de meerten helder groen- 

 achtig, en zelden bruin; terwyl alle^n- 

 lyk de lange en dunne Sprieten , bene- 

 vens de fpitzen der 6 p'jotcn , en de ui- 

 terrte voet met zyn haakvormigen kliauw, 

 briiiT zyn. De bovenfchenkels der 

 lange Springpooten zyn rank en dun, 

 ald. 331. Zyn voedzel bertaat in de 

 bladeren van verfcheide boomen. Wan- 

 neer 't bevruchte Wyfje zich van zyne 

 rype Eieren wil ontlaften ; dan legt het 

 dezelve onder de boomen in de aarde. 

 Deze Eieren , naart aan de rypheidzyn- 

 de, zyn zwart bruin ; maar, zo dra zy 

 in de vryc lucht komen, worden ze 

 wit-graauw. Zy blyven den ganfchen 

 winter door in de aarde verborgen lig- 

 gen, tot in de maand Dlai, of ook wel 

 laater, wanneer de jonj'e Springkhaanen 

 daaruit te voorfchyn komen. In dien 

 tyd zyn ze airede fchoon -gras-groen van 

 koleur, en moeten zich zo lang met loof 

 en gras geneeren , tot dat ze , bencvcni 

 Aa 3 de 



