rpo 



ALGE INI EENE 



de behoorelyke groote, ook vleugels 

 gekreegen hebben, ald. 332. Als ze 

 ten derden maale van huid veranderen , 

 kooien de vleugelfcheden niet alleen te 

 voorfchyn ; maar men kan 'er ook het 

 voornaamfte kenteken derWyfjes, naam- 

 Ijk de legpyp, aan gewaar worden. 

 Als de laatlie verandering gefchieden 

 zal, zet hy zich aan eenvry ftaandfprui- 

 tje of takje vaft, en ftrookt vervolgens 

 de reeds geborften huid af, waarop de 

 vleugels fnel beginnen te groejen , zo 

 dat zy, op zyn hoogft, binnen het hal- 

 ve uur, hunne volkomen grootte, ko- 

 leur en hardigheid bereiken, ald. 333. 

 Spiingkhaatieti .,Qeen dtrgrootflc Indiaan- 

 fche ,) II. 281. Zyne lengte, vanden 

 Kop tot aan het achcerflie einde van 't 

 lyf, beloopt wel 45 duim. De boven- 

 vkugels zyn, in vergelyking by de an- 

 dere , wat fmal , en hebben eene oker- 

 geele grondverwe, welke met veele 

 dobbelfleenachtige bleek-groene vlakken 

 van verfchillende grootte, onordentelyk 

 befprenkeld is. Van de plaats der inlc- 

 dinge af loopen , door de vleugels ,' 3 

 dikke okergcele aderen , tuflchen welke 

 nog veele andere diergelyke adertjes te 

 zien zyn. De ondervleugeh kunnen 

 zich , door middel van hunne aderen , 

 gelyk een Waajer toevouwen , ald. 283. 

 Hunne grondverwe is ook wel bleek 

 okergeel; doch men ziet deze kolcur, 

 in 't midden der vleugelen, op zyn dui- 

 delykft, alwaar ze zo veel als eendwars- 

 ftreep uitmaakt; vervolgens wordt ze, 

 rahet lid toe , door ecnc ichoone blaauw- 

 achtig groene koleur, waarmede een ta- 

 melyk gedeelte des vleugi Is vercierd is , 

 verdonkerd. De buitenlle rand is bruin, 

 nianr wordt allengskens helderer. De 

 middelftc geele grond is met groene en 

 langwerpig-vierkante vlakjes overdwars 



bezet, hoedanige vlakjes ook in 't groe- 

 ne deel gezien worden. De Kop is 

 niet anders gefield, dandie der^Springk- 

 haanen van onze geweften. De grond, 

 verwe van dien heeft eene roodachtig- 

 bruine koleur ; de hek is iets donkerer ; 

 de Oigen zyn blinkend rood-bruin, en 

 de Sprieten okergeel. De hah duagt 

 van boven eene verdeelde fcherp oploo- 

 pende verhooging, bykars overeenko- 

 mende met een haanekam. Deszelfs 

 koleur is byna oranjegeel, en hier en 

 daar zyn 'er veele ingedrukte punten op 

 te belpeuren. Achter dezen hals ver- 

 toont zich een breed en toegefpitft liug- 

 gejcbild, dat nietkwalykna eene Mon- 

 nikskap gelykt: ook heeft het by zyne 

 oker bruine grondverwe nog grooter en 

 dieper ingedrukte punten, dan Aq bals. 

 Het ^oor/;)/ heeft eene zwartachtig groe- 

 nen glans, ald. 284. en htx roodiQ ^Ich' 

 lerlyf is in 9 of 10 ringen verdeeld, 

 ziende men by ieder afdeeling een bree- 

 den zwarten (Ireep, als of dezelve met 

 een zwarten band bezoomd ware. Het 

 achterfte lid is met eenige gekromde 

 (pitzen voorzien, wier koleur donkerer 

 is, dan de roodachtige grondverwe der 

 overige deelen vandicachterlyT. Y^q Poo- 

 ien hebben wel gezamenlyk eene fchoo • 

 ne, heldere, koraal-roode koleur; maar 

 nochtans vak het ach'erlle paar, wegens 

 deszelfs byzondere cieraaden, meeilin 

 het oog. Men ziet naamlyk op de bui- 

 tenlte vlakte der büvenfcbenkelen dezer 

 achterpooten , fchoone helder-geele 

 vlakken, welke twee aan twee in eeiie 

 goede orde ftaan, en allengskens in 

 grootte verminderen , tot dat zy einde- 

 jyk, omtrent het knielid, geheel teniet 

 gaan. By dit lid hebben de fchenkels 

 eene zwarte bezooming. De achtervlak- 

 te der Springpooten is met 2 reien fcher- 



pe 



