B L A D W Y Z E R. 



I9t 



pe fpftzen be^et, en aan het einde zitten 

 van voorcn rog eenige zodanige Iteelcel- 

 fpitzen, die iets langer zyn," en daarop 

 volg: de toet , welke uic 3 korte leden 

 bcllaat; ald. 285. waarvan het laatrtc 

 lid, aan *c einde, een paar na beneden 

 gekromde, haakvonr.ige, fcherpeklaau- 

 wcn heeft, met welken ook de overige 

 pootcn voorzien zyn, ald 286. 

 Sprlngkhaan y met roozeriverivige ovder- 

 vleiigelen^ II. 394. enz. Deze foorc 

 wordt in begroeide landilreeken gevon- 

 den. De ondervkugcls zyn fchoon-roo* 

 zcnverwig, hoewel zy aan den buiten- 

 kant iets in het bruine vallen. Eene der- 

 gelyke koleur heeft ook doorgaans het 

 dunne en lange deel der Pooien \ waar 

 tegen de dikke bovenfchenke s eene bruin- 

 gefprenkeldeverwe hebben: en hetooc/-- 

 en achterlyf is insgelyks bruin. De 

 fmalie boverivletigels vertoonen eengecl- 

 acinigen grond , die met donkere vlak- 

 ken befprenkeld is, ald. 394. en door 

 dezelve ziet men in de lengte eengeelen 

 Itreep getoogen. Het Mannetje is iets 

 kleiner , dan het Wyfje , ald. 395. 

 Springkbaan , met fchooue hlaawjoachtig- 

 groeve onderv'eugtten , II. 393. enz. 

 Deze wordt gemeen lyk op dorre velden 

 en fchraale akkers gevon-'cn, alwaar 

 een zandige grond is, die weinig gras of 

 andere kruiden voortbrengt. Dcsztifs 

 cnd^rvleugeh zyn , tot over de helft , 

 fchoon blaauwachcig-groen , doch heb. 

 ben van vooren eene breede zwartachti- 

 ge bezooming; maar de buitenlle hoek- 

 punt is helder en doorzichtig. De fmal. 

 Ie bovenvleugels hebben eene helder- 

 graauwachtigs grondverwe, die noch- 

 tans, veeltyds, aan anderen dczcrfoorte 

 bleek t kcr geel is. 'n ieder dezer dek- 

 vleu reien , ziet men , gemeenlyk , 3 

 grooce bruine vlakken , die 'er dwars 



doorloopen, en waarvan die gcenc; , 

 welke aan de inleding (laat, altoos de 

 donkerite en grootfte is. De Kop be- 

 nevens de hciUkraag is bruin-graauvv ; 

 het achterlyf heeft eene donkere oker- 

 bruine verwe; de Spvlngpnten zyn we- 

 der iets helderer, en bun dunne langde 

 deel is, aan de achterhelft even zo groen, 

 als de onder» leugels. Deze groene on- 

 dervleugeis zyn het kenteken , waar door 

 men die foort van de andere kan onder- 

 (cheiden, ald. 303. 

 Spritigkbaan , {Stirinaamjche .,") II. 2.71. 

 Dezen heeft Juftr. Mbrian befchreeven, 

 die uit een worm zou voortkomen. De- 

 ze zvorm veranderde in eene bruine blaas , 

 en zou verder, volgens het zeggen der 

 inwooners, de gelhlte van het door haar 

 afgebeelde groene diertje aanneemen, 

 dat allengskens , gelyk een vliegende 

 Springkhaan, vleuj,els kreeg; ald. 27.'. 

 doch haar gezegde komt niet alleen zeer 

 onwaarfchyniyk voor; maar ook is die 

 Surinaamjch Infeft voor geen Springk- 

 haan te houden, ald. 272. 

 Sp^ingkhaanen., (^Clajfen der .,') zit Clajfs 



der Spriiigkbaanen. 

 Sp''i'igkhaunen , de kltinfïe foort der 

 Spi:.gkhaaticn dezer landen, II. 3 87. 

 Deze Hemmen , ten aanzien hunner ge- 

 daante, mee de grooter foorten volko- 

 men overeen, en behooren tot die gec- 

 ne, welker wyfjes geene lecp\p, en 

 gcene lange fprieten hebben. Deze , anders 

 elkander zo gelyk zynde fchepzelen , 

 zyn nochtans in koleur zeer vcrichillcn- 

 de. Zommigen zyn gansch roozenko- 

 leurig; anderen zyn deels groen, deels 

 geel," wederom anderen hebben eene 

 bruinachtige grondverwe: doch, by 'c 

 vcrvvifTclen vaü l,uid, veranderen zy niet 

 van koleur, ald. 387. Het achterlyf 

 is roodachtig, terwyl de overige deelen 



fchoon 



