222 



ALGEIVIEENE 



neel-kokur vercierd,' maar vooraan na 't 

 borftfluk toe , ter plaac:e van den fluic- 

 hoek, is Je grond zwart, en in denzel. 

 venbefpeurt men, wederzyds, een over- 

 dwars ftaande heldere pimt; v\^aartegen, 

 op ieder inkerving van '< lyf, altoos in 

 't midden , eene zwarte , verdreeven , 

 ruitvormige vlak te zien is. De beide 

 Ondervleugels hebben een doorzicht i- 

 gen , bleek-bruinen grond , en der/elver 

 groflle aderen, die by de inleding 't 

 breedfte zyn , hebben ook eene kaneel- 

 Verwige roode koleur. De 2 bovenvleu- 

 gels vallen wat langer en fmaller uit ; 

 hunne grond is aardkoleurig; en aan het 

 uiterfte einde ziet men ze van 's gelyken 

 eenigzins doorzichtig, ald. 129. De 

 paaring van dit InfeJl: gefchiedt altoos 

 in 't voorjaar, tot op het einde der maand 

 Mai\ en naa de paaring oncM hetwyf- 

 je zich van zyne Eieren , niet door de 

 luchtpyp, maar uit eene opening van 't 

 achterlyf, die kort by en onder dezelve 

 is, altl 131. Deze Eieren zyn heUer 

 geel, maar de 7 vederfpitzen , rondom 

 elk als zo vecle ftraalen fliaande, zyn, 

 van het midden tot aan het uiterlle ein- 

 de, fchoon-rood. Naa dat deze Eieren 

 12 of 14 dagen gelegen hebben , komen 

 de jonge , vooraf befchreeven , luizen daar- 

 uit te voorfchyn, ald. 132. 

 Waterluis^ (de groote lange en jmalkt^ 

 met 2 vangpooten en eene luchtpyp , III. 

 1 32. enz. Deze onthoudt zich in poe- 

 len of üil ftaande wateren. In haare 

 eerfte jeugd wordt ze doorgiians in Mai 

 en Juny gevonden, en haar ontbreekt 

 dan niets dan de luchtpyp en de vleugel- 

 fcheden. In AuguPiUs krygt zy hanre 

 tweede huid , en dan vah de luchtpyp 

 reeds duidelv k in 't oog. Naa de derde 

 huid verfchynt ze metdevleugelfcheden, 

 en haare koleur is dan nog dezelfde j 



naamlyk over het algemeen okergeel, 

 hccvvei 'er ook eenigen iets bruiner zyn; 

 maar het lange en fmallc achterlyf begint 

 dan re^-ds Ur;nje-geel, en aan het einde 

 by de luchtpyp bruiner te worden , ald. 

 i?3. By de vierde en laatfle verande- 

 ring komen de 4 vleugels in vryheid, 

 beginnen ftraks te groejen -en zich uit te 

 breiden. De Vangpooten hebben naby 

 den Kop, voor aan het borftlluk, of 

 aan den hals, hunne inleding. De Kop 

 is klein, en de OogM zyn zwartblinkend 

 kogelvormig. Het voorlyf of horPftuk 

 is, totover de helft, wel zeer dun of 

 rank, maar wordt na achteren allengs* 

 kens dikker, en is, ter plaatze vati de 

 inleding der 2 bovenvkugelen ^ op zyn 

 diklle. De grondvervve dezer deelen , 

 benevens der overige 4 dunne Pooien , is 

 oker bruin , hoewel aan zommigen iets 

 geelachciger; en de fmalle bovenvleugels 

 zyn van dezelfde keleur, maar hebben 

 meerendeels een donker-bruinen weer- 

 fchyn , waartegen hunne uiterfte einden 

 veel helderer en doorzichtiger zyn , ald. 

 134. De Ondervleugels zyn wel kor- 

 ter, doch daarentegen aan het lyf zo 

 veel te breeder. Ter oorzaake van hun- 

 ne tedere gefteltenis zyn ze , als het 

 Marien- glas, doorzichtig. By de inle- 

 ding vallen ze in 't blaauwe, aan 't ui- 

 terffe einde worden ze geelachtig bruin ; 

 en de aderen , die 'er doorloopen , zyn 

 donker en zwartachtig. Het Achterlyf 

 vertoont van vooren 2 heldere punten ; 

 heeft wederzyds eene faffraan-geele be- 

 zooming; en de ganfche daar tusfchen 

 zynde vlakte is kaneel-rood. Dit ach- 

 terlyf heeft van achteren een byzonder 

 dun lid, aan 't welke de lange en dunne 

 luchtpyp verknocht is. Haare 6 Pooien 

 zyn met donkere vlakken befprenkeld. 

 De Zuiger zit. aan den Kop vaft; heeft 



aldaar 



I 



