IX 



onnut verflyten zou. Zy vielen hem hevig aan ; en poogden hem , door 

 allerhande emftige voorflellingen ^'an zyn oogmerk af te houden; als 

 naamlyk , dat hy den edelen tyd uitkoopen , en niet befteeden zou aan 

 zodanige fchadelyke en afïchuwelyke Schepzelen, die buiten twyffèl 

 hunnen oorfprong niet van den goeden Schepper, maar veeleer van den 

 vj'and alles goeds hadden; dat hy toch toe zou zien, om aan zyneEcht- 

 genoote, langs dien weg, geene onnoodige en onverantwoordelyke be- 

 kommering te veroorzaaken ; men beweerde, dat hy, dus doende, zyn 

 hem van God gefchonken vennogen , gantfchlyk tot eene onnutte be- 

 zigheid misbruyken zou , en wat dies meer is. Onder deze waren 'er 

 ook, welken zyn voorneemen alleen uit dien hoofde veroordeelden, 

 dat hy niet geftudeerd, geene andere dan zyn Moederfpraak geleerd 

 had ; en dat hy derhalve van de daartoe vereifchte Boeken niet voorzien 

 ware: zyfteldenhem, om deze reden, de geheele zaak voor, als een 

 onmogelyk Werk , waartoe hy volftrekt niet bekwaam was. Maar alle 

 deze voorftellingen en ontraadingen waren niet vermogend, hem van 

 zyn opzet aftehouden. Met ter zyde ftellinge van alle de bovenge- 

 noemde bedenkingen , was hy , ten opzichte vm de laatfle, van oordeel, 

 dat het groote Boek der Natuure genoegzaam in ftaat ware, om 't ver- 

 lies van alle andere te vergoeden ; en dat de eigen Ondervinding hem zo 

 wel j ja miflchien beter dan de Boeken , de grondwaarheden der Schep- 

 zelen zoude leeren. Hier op ging hy, zo veel als zyne andere bezighe- 

 den hem zulks toelieten , voort met het verzamelen Van Infeólen: waar- 

 toe hy, bch:ilve door veele andere Liefhebbers en Begunftigers van zyn 

 Werk, door wylen den Heer Holraad Jujlus Jacob van Hagen ^ onop- 

 houdelyk aangefpoord en opgewekt wicrd; als welken uit zyne verftan- 

 dige gefprekken, en grondige oordeelkunde, zeer wel bemerkten , dat 

 hy tot zodanig eene bezigheid als geboorcn ware. 



Naar maate dat hy 'er zich meer in oeffende, groeide ooli flreeds zyne 

 zucht voor dit fcuk; 't welk zyn vljt en opmerkzaamheid deed toenee- 

 men. De aangenaame Lente -en Zomerdagen, ^narin de Lifedcn hun 

 Winterverblyf verlaaten , waren hem een gewenfchte Oogfttyd , om de- 

 ze, voor veele duizend onkundige Menfchen verachtcl^ke Schepzelen, 

 op te zoeken ; naar huis te brengen ; van 't Ei af op te kweeken ; als 

 Rupfen te voeden; als Poppen te bewaaren; en als Papilions, of Vlin- 

 ders, in z\ne Verzameling te plaatzen. Nu was hy opmerkzaam, ten 

 opzichte hunner wonderbaare Verandering; dan ontleedde hy dezelvcn , 

 i)\\-i hunnen konltigen arbeid, of om de wyze hunner voortteelinee te 



^ ■1' 4> 



ont- 



