ZESDECLASSE. 3 



waarin ik, niet alleen daaglyks, maar zelfs alle uuren, myne Waarneemingen T/.a. 

 achtervolgen kon; of ik moeft eene gelegenheid zoeken ora my een tydlan^ 

 op het Land te konnen ophouden. Dan het eene en 't andere was my dies- 

 tyds onmogelyk; gemerkt myne andere bezigheden my volftrekc niet toe lieten, 

 zo lang van huis te blyven. Ondertuflchen bemoeide ik my echter verfcheiden 

 maaien, om 'er de proef van te neemen, in een naby onze Stad gelegen Tuin; 

 maar dewyl ik 'er niet altoos tegenwoordig kon zyn , vvierd ook myne pooging 

 telkens verydeld; doordien de Aazen, met welken ik de Kevers zocht te lokken, 

 geduurig verlooren gingen; wordende door de Katten of andere Dieren v-'e,"!-- 

 gefleept. Deze hinderpaalen maakten my eindelyk verdrietig, en ik begon 

 het onderzoek naar de Kevers reets te vergeeten ; waneer een goed Viiend en 

 Begunftiger, de Heer Melm, Apotheker in Bremcn, my in 't jaar 1755, 

 door een Brief, weder noopte ora zulks te hervatten. Hy zond my niet alleen 

 den Kever nevens dészelfs Pop, en eene menigte van den Kever plaagende 

 Luizen , in Wyngeeft toe ,• maar hy voegde 'er ook het volgende bericht by. 



% 3- 



„De nevensgaande Kever", Cdus luiden 's Mans woorden,) " die zyne 

 ,,koleur nog tamelyk behouden heeft, noemt men by ons den Doodgraaver^ 

 „en niet ten onrechte. Men ziet hem nooit, ten zy 'er een Aas in de Tuin is. 

 „Vermits dit nu doorgaans eene Mol zy, van welk Dier de Liefhebbers der 

 „Tuinen gezwocren vyanden zyn, zo hebbe ik deze Kevers menigmaal, mcc 

 „een zonderling genoegen, by doode Mollen gezien. Als 'er des Zomers 

 „zulk een Dier dood in den Tuin ligt, komen 'er terflond, zodra als hec 

 „ begint te rieken , twee drie of vier dezer Kevers by ; zy kruipen onder de 

 „Mol, en graavcn met hunne pooten de aarde van onder dezelve weg, wes- 

 „ halve het Dier moete zakken: als 'er drie by zyn, hebben zy het in één 

 „uur tyds zo wel onder de aarde gebragt, dat 'er niets meer van te zien zy, 

 „ dan eenigehairen, die boven op het graf liggen , en waarfchynlyk door de verrot- 

 „ting uitgevallen zyn: want 'er is wel een duim diep aarde tulfchen deze hairen en 

 „het Dier. Als 'er flechts twee Kevers zyn, gaat de begraaving langkzaamer 

 „voort; en als 'er vier zyn, is het zo veel te fpoediger gedaan werk. Zy blyven 

 ,,één, twee of drie dagen onder de aarde, en komen dan, door andere gaten 

 „ter zyden, 'er weder uit te voorfchyn; maar dan vindt men ze ook der- 

 „maate als bezaaid met Luizen, dat hunne koleur onkenbaar zy; alle de 

 „kleine hier bygevoegde Luizen zr:ten op dezen Kever, zodat hy 'er geheel 

 „ mede bedekt ware. Verfcheiden reizen hebbe ik zulk eene Mol , na verloop 

 „van 8, en ook wel 14 dagen, weder opgegraaven, doch ik hebbe 'er van 

 „buiten niets aan konnen befpeuren, dan dat het hair nat, en 't lichaam veel 

 „ kleiner was dan te vooren. Dit weder uit de aarde kruipen der Kevers 

 „overtuigde my, dat ze zo veel arbeids niet befteeden om hunner fpyze wille, 

 „te meer daar ik bevond, dat het Dier dan nog in zyn geheel was. Ik dacht 



„wei 



