ZESDECLASSE. 7 



elkander, ten aanzien der geftalte en koleur, zo gelyk, dat alleen de grootte, Tab, l. 

 waarin het Wyfje liet Mannetje overtreft, eenigonderfcheidtulTchen beiden maakt. 

 De Vleugeldekzels , die terfiond, boven de andere deelen, in 't oog vallen, zyn 

 byna een derde korter dan 't lyf; waar door dan de drie laatlle leden of ringen 

 van 't zelve onbedekt blyven. De grondverwe dezer Vleugeldekzelen is rood- 

 achtig Oranje -geel, en door dezen loopen in ieder drie zwane dwarsvlakken , van 

 welken de middellle de breedile, doch ook even als de voorfle, ingetand is; 

 waar tegen de achterfte alleen eene fmalle bezooming uitmaakt , met welke zy zo 

 flomp eindigen , als of ze met eene Schaar overdwars afgefneedon waren. Aan 

 den zwarten kop, dien deze Kever gemeenlyk nederwaarts bukkende draagt, 

 heeft hy wel een fcherp tanggebit, maar 't is niet van de ilerkften. De tuffchea 

 hetzelve flaande bovenlip is, benevens de ter wederzyde naajl haar uitfteekende 

 twee vreetpunten , geelachtig - bruin. De beide oogen puilen ter zyden aan den ''*^ - ' 

 kop tamelyk verre uit ; en kort daarby zitten ook de Sprieten ; welken uit vyf 

 zwarte leden beflaan, waar onder het eerfte, dat de inleding aan den kop heeft, 

 het langde en dikfte is. De overigen zyn elkander gelyk,- en 't uiterfte eindige 

 met eene dikke, (lompe, geelbniine kolf, die uit vyf fchubbenvormige blaadjes 

 ie zamen gefteld is. Het blinkend zwarte halsfchild, of het borflituk, vertoont 

 zich hier noch zo breed noch zo verwulfd, als men 't v;el byveele andere foorten 

 van Kevers vindt,* waar tegen het een fcherpen rand, en van vooren eene bezoo- 

 ming heeft, welke uit geelbruine fluweelhairtjes beflaat; waar aan zich eene rei 

 platverheven knopjes opdoet. Het achterlyf loopt fpits toe, en befiaat uit zes, 

 of, als men het achterfte en kleinfte 'erby rekent, uit zeven leden of afdeelingen. 

 Aan de beide fcherpe zyden hebben deze Leden zo veel als een zoom van korte, 

 geelblinkende hairtjes; en de drie laatllen, welken door de Vleugeldekzels niet bedekt 

 worden, zyn 'er aan den achter rand insgelyks overdwars mede bezoomd. De 

 zes zwarte pooten beftaan ook hier , gelyk by de mecile andere Kevers , uit drie hoofd- 

 deelen; te weeten, uit de dikke fchenkel, het dunner fcheenbeen, en het eigen- 

 lyke voetftuk ; dat weder uit vier of vyf nog tederer en veel kleiner leden te zamen 

 gefteld is; aan welk laatfle een fcherpe, verdubbelde haakvormigc klaauw zit. 

 Het middelde en achterde paar pooten is ook aan 't einde van 't fcheenbeen nog 

 met tvi^ee fpitfen , ééne groot en écne kleine , voorzien. Wyders heeft men aan 

 de pooten van dezen Kever nog als iets byzonders op te merken, dat het voorde 

 paar aan 't laatdc voetdeel vier zodanige breede, hartvormige, bruine leden heeft, 

 als men anders doorgaans aan de Hout- Kevers alleen bcfpeurt; ter dezer corzaake 

 vertoonen ze zich hier ook veel dikker, dan de overige Leden der andere vier 

 pooten, die 'er zwart uitzien. Daarbenevcns is het middel- of fcheenbeen van 't 

 achterde paar zo gekromd, als of het gebroken ware. Eindelyk ziet men aan 

 even deze beide achterpooten, buiten aan de bovenfchenkcl, een blinkend, zwavel • 

 geel, verheven vlakje van digt byeen daande korte fluweelhairtjes, hoedanig een 

 'er ook, tufichen de middel- en achterpooten, ter wederzyden van 't lyf gevon- 

 den wordt ; dat echter wel tweemaal zo groot is als het voorige , en , naar maate 

 ^et in 't ooj; valt, gelyk het fluweel, nu donkcrer, dan helderer fchynt te zvn. 



B 2 On- 



