10 



AARDKEVER vande 



Tab. I. vohvaflen te worden.* 't Gebeurt desniettegenftaande nog wel, dat ze met hun- 

 nen yver te laat komen; en dat hunnen Jongen het bcnoodigd Voedzel reets 

 door anderen benomen is. Zo hebbe ik, even als het mynen Vriend Me lm 

 ging, ook eens, in plaats van Wormen onzer Doodgraavers, loutere Maden van 

 die groote Vleefch- vliegen gevonden; welken ik in het Tweede Deel dezer Hi- 

 ftorie der Infeften, pag. 572. Tab. X. Fig. 6, 7 en 8. afgebeeld en befchree- 

 ven hebbe. 



§. 9. 



Wanneer 't gelukt, dat men by de aankomfl: der Doodgraavers tegenwoordig 

 zy , gelyk my ettelyke reizen gebeurd is , zo ivan men niet , zonder groot genoe- 

 gen , hunne yverige bezigheid aanfchouwen. By die gelegenheid hebbe ik waar- 

 genomen, dat ze een zeer fynen reuk moeten hebben. Ik zag, onder anderen 

 eens zodanig een Kever, wel op den affland van dertig fchreden, voorby een rie- 

 kend Aas vliegen ; hy was 'er reets voorby, doch keerde wel dra wederom; en 

 will, gelyk ook zyne Kameraaden, hetzelve, na eenige omdraaijingen fpoedig 

 te vinden. Bovenal is hun arbeid vermaakelyk te zien , wanneer ze , als 'er eeni- 

 gen by elkander zyn, hun werk beginnen. Ze fchynen in den aanvang zeer 

 beducht te zyn op de maat, om te wecten, hoe groot het graf wel weezen moete; 

 nademaal zy het doode lichaam van alle kanten, zowel van onderen als van boven, 

 onderzoeken; en daar benevens den grond, op welken het ligt, doorwroeten, om 

 te zien , of dezelve al of niet bekwaam zy tot het vereifchte graf. In 't laatfte 

 leval brengen zy den dooden tcrflond naar eene andere en bekwaamer plaats; 

 doch in 't ecrllc gaan ze, zonder tydverzuim, meteen eenpaarigen yver aan 't 

 werk. Zy kruipen ten dien einde onder het doode lichaam; heffen hetzelve, nii 

 van achteren dan van vooren, met hun kop en borftfiuk om hoog; terwyl ze 

 met de voorftc pooten de aarde van onderen weg krabben ; zo dat het Aas al- 

 lengskens dieper in den grond zinke. Is 'er hy toeval eene hardigheid in den weg, 

 zo dat het niet dieper zinken wille, dan komt 'er, nu hier, dan daar, een voor den 

 dag fpringen ; als of ze de oorzaak van dit beletzcl v/ilden nafpcuren ; en vervol- 

 gens zoeken ze dan ook wcrklyk, ter plaatze, daar 't Aas het hoogde ligt, de 

 aarde met vercenigde krachten weg te krabben , tot dat het weder beginne te 

 zinken. Op die manier raakt het doode lichaam eindelyk buiten het gezicht van 

 den aanfchouv.'cr; en daartoe worden, volgens myne opmerking, zomtydsdrie, 

 zomtydsvicr, of meer uuren vereifcht. Gelyk nu deze Kevers de meeflc kracht 

 jn den kop en 't borftftuk hebben; zo werken zy ook het meelt met dczelvcn: 



met 



* De Goddelyke Vooraienigheid , wier wddaadige voorzorge zich ock tot op de ondeihpuding 

 der Infeöcn uitftrekt, fchynt door deze den Kevejen ingeplante drift, om 't voeder voor hun 

 broedze! ylings onder de aarde te begraaven, ook nog een ander oogmerk gehad te hebben; te 

 weeten, om daardoor te verhinderen, datzy, en hun broedzel, met hun voeder, niet zo hgt 

 door de Kraaien, en andere Roofvogels, weggenomen en verteerd mogtcn worden, 



K L E E J] A N N. 



