DER RUPSEN EN VLINDERS. 



25 



van boven verdeelde en genoegzaam twee hoornei vertoonde , gelyk we by Tas. iv. 

 Letter a. in de H^e fig- zien; hoedanig een deel onze fchoone f^enkelyups , ^^"- "- 

 (in 't eerlle Deel, in de tweede ClalTe der Dagvlinders, befchreeven, en Tak I. 

 Fig. I. afgebeeld,) ook hecic; fchoon het daar dikker en langer zy*. Zodra ik 

 die vlecfchig deel eens gezien had , niocfl de Rups my 'c zelve in 't vervolg weder 

 vertoonen, wanneer 't niy beliefde. Doch, gelyk de Venkelrups hetzelve, by 

 eene iets fterker aanraaking, eerder uitzet, wanneer ze nog in haare jeugd, dan 

 wanneer ze reets volwaflen zy ; zo is 't ook met de tegenwoordige gelegen. En 

 voorts komt dit deel, naar raaace de aanraaking of drukking zachter of harder ge- 

 fchiede, insgelyks meer of minder te voorfchyn. By eene zachte aanraaking ver- 

 toont het zich flechts in de gedaante van Letter k', als dezelve iets harder zy, ^eff. h. 

 komen 'er reets twee op één ftam ftaande takjes te voorfchyn ,• gelyk Letter c. en d. "' *" ''• 

 aanduiden ; doch zomtyds laat ze maar de helft of éénen hoorn zien, gelyk by e\ Lat. e. 

 en op eene gevoeliger drukking wordt dit deel gafFelvormig, zo als het zich h^ f.Ui.enb. 

 vertoont; maar als beide de hoornen zo volkomen, als by Letter g. zullen uit- 

 komen, dat zelden gebeurt, moet de Rups zeker de hevigfte pyn gevoelen. De 

 laatfte dezer afbeeldingen wordt by Letter h. by vergrooting voorgefteld , om 'er 

 een duidelyker begrip van te konnen vormen. 



%' 3- 



Uit al het gene ik tot dus ver desaangaande gezegd hebbe, volgt, dat onze 

 Rups dit hoorn vormig, oranjegeel en vleefchig deel, naar believen, of kleiner, 

 of grooter, te voorfchyn kan brengen. Waarfchynlyk doet zy zulks tot geen 

 ander einde , dan om zodanige Schepzelen , die haar laftig of fchadelyk konden 

 zyn, daar mede af te fchrikken; ik kan ten minfle niet zien, dat zy zich met 

 deze hoornen zou konnen verweeren, of eenig ander Schepzel befchadigen. Dan, 

 gelyk de Venkelrups, met de uitfteeking haarer hoornen, te gelyk een walgely- 

 ken reuk van zich geeft; zo zou het ook kunnen zyn, dat deze Rupfen, met de 

 uitfteeking haarer hoornen , eene uitdamping van zich geeven , welke den Sluip- 

 wespen. Muggen en andere kleine Infeélen zo walgelyk is, dat ze daar door 

 eenigzins verdreeven worden , fchoon ik 'er geen walgelyken reuk aan befpeurd 

 hebbe. 't Is toch eene bekende zaak, dat de kleinfte Schepzels, ten aanzien der 

 aandoenlykheid van den reuk, menigmaal by de grooten veel vooruit hebben. 

 Dit myn vermoeden wordt, door de indieping van 't middelpunt der ftompe, en 

 met een rand omzoomde einden der beide hoornen onzer Rupfe , min of meer 



waar- 



_• Behalve de Venkelrups, zynde by Linneus in Z'jn Syfi. Nat. pag. 750. fp. 33. de zogenaamde 

 Machaon, of Fetikelvogel met den Zwalutxienftaart , is ook nog de Pruim-geele Rups, (in 



■ het Eerfte Deel van onze tweede Clafle der Dagvlinders, op Tab. II. afgebeeld,) van den Heer 

 Podalirius, die hem Zeslvogel noemt, en die aan de Sleebeziën gevonden virordt, met diergcr 

 lyke vleefchige hoornen voorzien. Van deze Hoornen en van de Rups van Podalirius zal ik 

 in mpe Byvoegzelen verder fpreeken , en 'er teÖèns de afbeelding van mededeelen. 



D 3 IvLEEUAMN, 



