-8. VERVOLG VAN de BESCHRYVING 



S- 7' 



Ta2. IV. De uil diergelyke Poppen voortkomende Vlinder loopt, veel meer dan anderetï, 

 gevaar van verminkt te worden, byaldien hy niet terftond, by zyne geboorte, 

 aan 't een of 't ander lichaam in de hoogte kan kruipen, en zich aan 't zelve 

 Ijnrecht vaftzecten. Indien zulks al gefchieden kan, valt hy nochtans, op de 

 allerminflc aanraaking, ten eerden op den grond; en hy komt alsdan niet ligt 

 weder in de hoogte; zynde door dien val dermaate bedwelmd, dat hy en kop en 

 vleugelen binnenwaarts trekke. In deze gelleltcnis blyft die Vlinder lang liggen; 

 en gemerkt de vleugels middelervvyl voort groeien , zo konnen dezelven zich niet 

 behoorclyk uitbreiden; waardoor ze eene vvanfchapen geltalte verkrygen, die 

 ze, cindeiyk droog wordende, behouden. 



§. 8. 



Vermits nu deze Rups en derzclver verandering, nog van twee, in de Hiflorie 

 der Infecten wel ervaaren Mannen , befchreevcn is , zal ik , uit hunne Schriften , 

 nog het een en 't ander, hier toe behoorendc, aanhaalen. De eerfte is de Heer 

 Carel Degeer, Koningl. Zweedfchc Kamerheer, en de ander de Heer 

 Paftoor SchSffer te Regensburg, welke de Hiflorie der Infeden , buiten 

 eenige andere fchoone Befchryvingen van vcrfcheidcn Infeflen , ook nog onlangs 

 niet eene voortreffelyke Verhandeling van den Bloem -Polyp der zoete wateren, 

 verrykt heeft. De Heer Degeer zegt in deszelfs Memoires pour fervir a 

 V Hiftoire des Infe&es ^ Tom. I. pag. 282. & fuiv.^ welken in 't jaar 1752 te 

 Stokholm in 40. uitgekomen zyn , dat de uit onze Rups voortkomende fchoone 

 Vlinder in Zweden zeer gemeen is, doch dat ze, zyns weetens, in Vrankryk, 

 Engeland en Duitfchland niet gevonden wordt. Deze Vlinder, zegt hy, is by 

 weinigen bekend, eneven dezelfde, dien Linnatis in zyne Fauna Suec. 802. 

 noemt. Papillio hexapus, alis rotimdatis integerrimis albis, fecimdariis ocellis 

 qiiattior fuperne, fepteminferm. jMouffet heeft, gelyk hy vervolgt, eene 

 zeer kreupele afbeelding van denzelven gegeeven; maar de befchryving van den 

 Heer Ray is daarentegen zeer goed: deze had dien Vlinder op den top van een 

 Berg te Geneve gevonden, en Peïi veu had denzelven uit Noorwegen ontvan- 

 gen. De Rups van dezen Vlinder, zegt hy verder, geneert zich met het boven 

 door my aangehaald kruid ; en men vindt haar op hetzelve in Mat reets volwadèn ; 

 waarom hy gelooft, dat ze in den Herfft al uit het Ei komt, en den Winter door 

 leeft als eene Rups, die dan met het mooie weer te voorfchyn komt. Aan 'c 

 opgemelde vleefchig deel onzer Rupfe , dat met twee hoornen voorzien is , geeft 

 hy eene graauwe koleur; en aan 't boveneinde van eiken hoorn is, naar zyn zeg- 

 gen, een klein langkwerpig , zwart vlakje te zien In de opkweeking dezer 

 Rupfe was de Heer Degeer ongelukicig; dewyl ze hem allen afïtierven , en 

 hy 'er flechts ééne overhield, welke omtrent het midden der Maand ^^««3; in eene 

 Pop veranderde. Zie daar het merkwaardigfte van 't geen ik by den Heer De- 

 geer, 



