DER RUPSEN EN VLINDERS. 



groote Ind'wanfche Neushoorn-Kever, met 

 geele Vkugeldekzekn *. 



J. 5. 



Voor dac ik nu de drie laatften der genoemde vyf foorten van zeldzaame Indi- Tab. V. 

 aanfche Vlinders befchryve, moete ik nog eerft iets melden, van den op deze ^'•^' 3' 

 Vde Tab. in de 3de Fig. afgebeelden grooten Neushoorn - Kever. Deze behoort 

 vooral mede tot de zeldzaamheden eener Verzamelinge van Infcdien; en hy zal 

 ons tcrltond, by den eerften opflag, doen denken aan dien van eenc gclykc foorc, 

 welke in 't Voorbericht van het tweede Deel dezes Werks, benevens andere 

 gehoornde Kevers, op Tab. A. voorkomt. Hy is den anderen, zo in grootte 

 als geftake, volkomen gelyk; en de vletigeldekzels alleen maaken een onder- 

 fcheid tuiTchen hen beiden: vermits dezelven hier eene koleur hebben, welke 

 den rypen Olyven niet kwalyk gelykt; daarenboven zyn ze ook met eenige onre- 

 gelmaatige donkere punten befprenkeld, en hebben ccne fmalle zwarte bezoo- 

 ming. Dit alles intuflchen maakt hem reets tot een byzonder (lag van deze Kever- 

 Claflè ; al waren de klaauwleden zyner anderzins zwakke pooten niet veel dunner, 

 dan aan den anderen. Voor 't overige zyn deze Kevers elkander zo gelyk, dac 

 ik van den tegenwoordigen geene verdere befchryving behoeve te geeven ; ge- 

 merkt ik flechts al het gene 'er, in het Tweede Deel, van gezegd is, zou moeten 

 herhaalen. Alleenlyk zal ik nog z.ggen, dat men de groote en kleine tandfpitzeii 

 van den onderhoorn, welke met den kop uit één fluk beftaat, by genen in eene 

 andere orde vindt, dan by dezen; en dat ze hier niet zo fcherphoeki'^ , maar. 

 meer (lomp uitvallen, Byaldien men nu daaruit befluiten wilde, dat de andere 

 milTchien het Mannetje , en deze het Wyfje is, zou ik die giiling niet konnen 

 toefiemmen; nademaal het geflacht zich, ten minlle by de Kevers onzer Gewes- 

 ten, aan 't onderfcheid der hoornen laat kennen, welken over 't algemeen by 

 de Wyfjes kleiner zyn, dan by de Mannetjes. Dan het zy hiermede zo 't wil, 

 dit toch fchynt my zeker te zyn, dac de tegenwoordige Kever die geene is, van 



wel- 



* Deze Kever heeft, in 't Sjji. Nat. van Linnaus den naam van Hercules. De Heer Dodl.' 



Fbet heeft hem, in zyn Syfl Scarabeor , iiwgelyks onder den naam van Hercules, in 't 

 cerfte Deel, pag. 24. befchreeven, ec op Tab. XI. Fig. 98. laaten afbeelden. Hy meldt ons 

 aldaar, hoe de breede geftalte der Voorpooten te kennen geeve, dat dit InfeiSt gemaakt is, 

 om in verrottende bladeren , vermolmd hout , en wteke of fappige gronden te werken. Uit 

 zyne Afbeelding is cp te maaken , en ik ben 'er ook van overtuigcf, dat deszclfs klaauwleden , 

 welken de Heer Röfel hier veel dunner noemt , dan ze zyn aan den genen , die in het tweede 

 Deel op de eerlle Teb. A. afgebeeld, en van eene zelfde geftalte ii, door hem raai- een be- 

 fchadigd Origineel, van 't welke de wezenlyke klaauwpooten des Kevers verlooren, en aan 't 

 welke de kleinen van een Schröter of zogenaamden Hartkever aangelymd waren, afgebeeld 

 zyn geworden: want de natuurlyke Kever heeft werklyk grooter klaauwpooten, dan de Rö- 

 felfche Afbeelding, die voor 't overige zeer natuurlyk is. De Heer Dr. ^oet zegt, dat Ze op 

 ■ Curacao gevonden worden. 



• iFae Üid. ijh Stuk, F ^ K l e e m a w n. 



