S8 VERVOLG VAN DE BESCHRYVING 



Tas. V. welken de Heer Markgraaf, in hec tweede Deel door my aangehaald, zegt; 

 dat hy Olyfkoleurige, met iets donkergeel vermengde, en hier en daar mee 

 bruine punten befprenkelde Vleugeldekzelen heeft. Ondertuflchen kan ik nog 

 niet relooven , 't gene ik in 't gemelde Voorbericht van het tweede Deel , no- 

 pens dezen Kever, op pag. 12. uit Petiver en Gr en aangehaald hebbe, 

 te v;eeten; dat deze foort van Kevers de Teddy -Vlieg genoemd wordt, om dat 

 ze den Toddyhom zeer veel fchade toebrengen ; nademaal dertig of veertig 

 derzelven de fcècrfe^ met behulp van bunnen Snuithoorn, doorzaagen , zich 

 met bet idtvlo^lends fap bezuipen^ en alzo gevangen worden. Schoon ik dit 

 laatfte al wilda toeltaan, kan ik nochtans, alles wel overweegende , niet vinden, 

 hoe di: zaagen raogelyk zy. Dat zulks raet den bovenflen langen en onbewee- 

 gelyken Snavel of Hoorn niet gefchieden kan, is blykbaar; nademaal dezelve, 

 aan zyne ondervlakte , niet' zo zeer met zaagvormige tanden, als wel doorgaans 

 met hairen bezet is ; die veeleer afflyten , dan iets van de fchorfe doorwry ven 

 zouden. Ook zegt Petiver dit niet,- maar hy Vifil dat het zaagen door middel 

 van den Snuithoorn gefchiede. Dan , byaldien het met dit naar boven gekromde 

 en zabelvormig Werktuig volbragt zou worden, zo moeften deszelfs zes of zeven 

 tandachtige , en in grootte zeer ongelyke fpitzen , niet aan den bovenden maar 

 aan den onderden fcherpen kant ftaan: en devvyl het tegendeel hier van plaats 

 heeft, is 't eene oogfchynlyke onmogelykfaeid, dat 'er de Kever iets mede zoude 

 konnen doorzaagen. Men ftelle al eens, dat de Kever, door middel van het 

 kopoewricht, dezen kortflen en naar boven gekromden hoorn, benevens den kop, 

 met welken hy één ftuk uitmaakt, tuflchen zyne zes pooten, aan de ondervlakte 

 van 't lyf leggen kan , derwyze, dat deszelfs tanden op de boorafchors te ftaan 

 komen; dan zelfs zou het nog onmogelyk zyn; gemerkt de hoorn langer is dan 

 de pooten," en hy, om dien op den buik te brengen, zich raet dezelven niet 

 zou konnen vafthouden ,• des hy noodwendig vallen moefte. Dienvolgens zou ik 

 Petiver en Gren eer geloof geeven , wanneer ze gezegd hadden; dat deze 

 Kever zich van zyn onderden Hoorn bediende, als van een Breekyzer; en des- 

 zelfs uiterfce fpits in de reeten of barften der fchorfe ftak; dezelve allengskens 

 ophefce," ze dan in Hukken brak, en alzo het fap des booms nuttigde ; wanneer 

 het evenwel nog te bezien zou ftaan, of de bovenfte en langer Hoorn zulks niet 

 zou verhinderen. Inmiddels v/ille ik nochtans niet ontlcennen , dat 'er buitenland- 

 fche Kevers konnen zyn, die het fap van zekere boomen beminnen; inzonder- 

 heid, dewyl zulks ook van onze Schroters bekend is; doch dat ze ligt te vangen 

 zyn, is, myns oordeels, niet daar aan toe te fchryven, dat ze zich dronken 

 zuipen; ni?,ar ontftaat veel eer daar uit, dat ze, wegens de grootte en zwaarte 

 van hun lichaam, zich niet zo ligt, als andere kleiner Kevers, opheffen en weg- 

 vliegen konnen. 



§. 6. 



G;;lykcrwyze 'er nu van dsze foort van buitenlandfche Neushoorn -Kevers, 



met 



