DER RUPSEN EN V L I N D E Py S. 69 



ryn ; gcir.erkr ze zelfs het grootfte Wandelende - Blad aanvallen en om hals bren- Tas. Xll 

 gen. By deze gelegenheid zag ik my genoodzaakt, om niync jonge Wandelcnde- 

 Bladen, hoc eer hoe beter, van de Mieren te verloircn. Dan toen dit gcCchicd 

 was, bclpeurde ik, dat ze niet aflieten van elkander te vervolgen ; 'c welk niy 

 deed bclluiten, om ze van een te fcheideu, en ze by 10 of 12 in byzondere gla- 

 zen te doen. Hierin gaf ik hun eenige zogenaamde Bladluizen tot fpyzc; want 

 ik had opgemerkt , dat ze voor de in de kamer omzweevende Vliegen en Mug- 

 gen, die ik hun gaf, als vreesden; vejraoedelyk om dat ze te groot waren. 

 Aanvangklyk fcheen het met de Bladluizen beter te gelukken: dezen willen zy, 

 met hunne tedere vangklaauwen, op ecne lillige wyze, te vangen, en ze aten 

 dezelvcn ook fmaakclyk op*. Buitendien zag men ze doorgaans in zodanig 

 ccne geftake, als 'er een in de s^^e Fig. vertoond wordt. Fig. 3, 



^- 5- 



Alhoewel ik hun nu het noodige voedzel vlytig verzorgde, moeft ik nochtans 

 ondervinden, dat ze elkander wel haaft weder op nieuw vervolgden; des het my 

 toe fcheene, dat ze niet zo na te zamen mogten of konden blyven. Hierop be- 

 floot ik, dewyl ik 'er dagelyks meer en meer verloor, dezelven in vryheid op de 

 Bloemknoppen in den Tuin te laaten kruipen. Zo dra had ik ze aldaar niet ge- 

 bragt, en de glazen, in welken zy bcllooten waren, geopend, ofzy kroopen in 

 alleryl uit dezelven op de GewalTèn; verftrooiden zich, binnen een halfuur, 

 dermaatfc van elkander, dat ik lang zoeken moeflc, om 'er een van weder te 

 vinden; en des anderen daags was 'er, om zo te fpreeken, geen flap noch fpoor 

 meer van te ontdekken. Ik vleide my in 't eerit nog al met de hoop , dat ze, 

 wat grooter geworden zynde, my wel weder onder 't oog zouden komen; uic 

 dien hoofde zag ik 'er ook nog al menigmaal na om, maar alle niyne moeite was 

 en bleef verJooren; doordien ze veelligt van de Mieren gedood, of van de Vo- 

 gelen weggeroofd , of, op ecne andere my onbekende wyze, omgekomen 

 waren. 



§. 6. 



Vermits, gelyk ik boven aangeduid hebbe, binnen drie dagen, naar myne 

 iiiieeixing, alle de in den klomp zictendp Jongen uifgekropen waren, dewyl ik 'er 



op 



■• De Baron ven Bf/c/, in §. i. aanrclisald , heeft opgemerkt, dat dit Diertje evenwel niet alle 

 foonen van ülaJluiicn voor Hef neemt; maar dat het, onder eene foort van zwarte Blaaluizcn 

 van de Vlierftruikc-n, (te Wenen Mauquen genaamd,) de kleinen en cngevleugelden alleen 

 veikielb. Het fchynt dat dezen het zelve beft i'maaken ; dan 't uetmt ook Muggen en Meei- 

 wormcn voor lief. Vermits ik het geluk gehad hebbe, van etnige zodanige i>/««/'« uit het 

 Oortenrykrchc leevcndig magt'g te worden, kan ik 'er by aanmerken, waargenomen te hebben, 

 jdat zy de kleine SpiingkJiaaiitjes, die ik hun gaf, zeer grcetig aanpakten en verteerden. 



- ly^de Ded. x^e Stuk, K . K l e e m a n n, 



