je, VERVOLG VAN DE BESCHRYVING 



Tab. XII JDcide de geflachten , den Slokdarm , de Maag en den Endeldarm uitmaakt, 

 ontdekt men , omtrent ter plaatze , daar het achterlyf zyn begin neemt , iets 

 jnerkwaardigs. 'Er hangen aldaai* omtrent 8 worflvorniige, bruine deelcn, die 

 de zelfde grootte als de Eieren hebberi , welker dienlt of gebruik ik tot nog 

 niet kan bepaalen. 



%. i6'. 



Kindelyk hebbe ik nog het genoegen gehad, van een myner Wyfjes de Eie- 

 ren te zien leggen , waarmede het ruim twee uuren bezig was. Het begon van 

 onderen op, zo dat de Eieren van het ftompe en dikke deel aan den Eierklomp 

 der i'te en 2'e Fig. de cerllen waren, en die aan 't fpitze deel de laatilen. Ver- 

 mits 'er met de Eieren tcgclyk cene witte Geft uit het Geboorcelid te voorfchyn 

 kwam , die ook de achterile Voelarmen bedekte ; kon ik 'er geen één van in 't 

 oog krygen. Zo lang dit Wyfje bezig was met de Eieren te leggen, fchcen hec 

 qnbeweegelyk te blyven zitten ; hoewel het , naar gerade dat de Eierklomp 

 grooter wierd, geduurig iets voortfchoove. Na verloop van eenigen tyd, fcheen 

 het volftrekt afgemat te zyn ; het bleef toen nog wel een tydlang zitten , maar 

 'c kroop vervolgens zeer langkzaam van zyne plaats; en de Eierklomp, die in 't 

 begin zeer week en wit was, wicrd allengskens bruiner en harder. Of nu de 

 daar in beflooten Eieren vruchtbaar zyn, dan niet, zal de tyd moeten leeren ; 

 'want zy blyven altoos den Winter over liggen, en de jongen komen eerft in 

 7«/7_y des volgenden Jaars uit den dop. De Heer Körner in Frankfort heeft 

 ook omtrent dien tyd zodanige Eierklompen gevonden, ^n 'er my een van laaten 

 foekoraen. 



§• 17- 



In de maand OEioher fiierven de oude Wandelende -Bladen, en, volgens myne 

 «►pmerkinT, treft dit Sterflot den Manncqcs eerder dan den Wyfjes Wanneer 

 hun dooduur nadert, worden hunne groene oogen bruin; het welk onfeilbaar 

 icn trevoh'e heeft , dat zy 't gezicht verliezen. Zy zoeken derhalve dan ook 

 <Teene Vlierren meer te vangen, maar blyven (leeds op cene en dezelfde plaats 

 ilil zitten , tot dat ze ten laatile , gantsch afgemat en krachteloos , om zo te 

 iprecken, den geell geeven. Hunne fchoone groene koleur behouden zy ook 

 na den Dood; alleenlyk worden ze aan 't achterlyf iets bruiner. Voor 't overige 

 ftant hier nog aantcmerken, dat het eene altoos mot eene fchooner groene koleur 

 be^-aafd is, dan het andere*; en dat de Maniietjos dezer Schepzelen geen geluid 

 laaten hcoren , zo als de Springkhaancn doen. 



Be 



f Myn Vriend, de aiïermaals in dit Blad met roem a.-ngchialde en reet; overleeden Heer Kümer , 

 in Frankfort, verzekerde my, op den 3 September 17Ó2. dat 'er onder dcie Diertjes oofc 

 waren, die cene Elchgraauvvc en bruine koleur hebben; weshalve zy niet allen groen zyn. 



K L E F. M A X .V. 



