DER RUPSEN EN VLINDERS. -^j 



Be fchoon getekende en met oranjegeele en zvitte Doornpitnten 



bezette Rups, henevens haare Ferandering; behoor ende 



tot de Eerfle Clcijje der Dagvlinders. 



§. I. 



Volgens hec bericht van niynen vvaarJcn Vriend, den HeerKöRNER te T.\3, 

 Frankfort, van wien ik deze, my nooit te vooren onder 't oog gel-; o- •^^^^• 

 men, fchoone Doorn- Rups, in Jmiy des jaars 1756. in een wmelyk aantal 

 onder meer anderen, leevend, en mee haar eigenlyk voeder voorzien, ontvangen 

 hebbe, zou dezelve van Mai af tot in July , doch zelden tot in ylugufltis , op 

 de Byvoet, mitsgaders op de Weegbroê, gemcenlyk enkelvoudig, te vinden 

 zyn. Ik hebbe ook de meellen der genen, welken ik van hem ontvangen had, 

 met dit laatfle Kruid, gelukkig tot den vollen wasdom opgekweekt; invoege, 

 dat ze by my ter veranderinge gekomen zyn. Deze kleine en fchoone Doorn - 

 Rups wordt zelden grooter, dan ze hier in de ifte rig. dezer Tab, afgebeeld is; ^'-g- '■ 

 en haare lengte beloopt naauvvlyks één duim. 



§.2. 



Ik gaa niet buiten de waarheid, als ik zegge, dat 'er onder alle de Doorn - 

 Rupfen, die ik gezien hebbe, nog geene gcweefl: is, welke zo cierlyk was als 

 de tegenwoordige. Mogelyk zal dit anderen , die gewoon zyn eene zaak alleen 

 oppervlakkig te befchouwen, zo niet voorkomen; te meer, dewj'1 alle haare 

 cieraaden, uit hoofde van haare geringe grootte, iemand niet zo eensklaps in de 

 oogen vallen. Even daarom hebbe ik deze Rups, benevens haare gewoone 

 grootte, die de i^e Fig. vertoont, ook nog by Vergrooting afgebeeld, en in 

 de 2dc Fig. onder 't oog gebragt. Wanneer wy deze laatfle afbeelding met op- fï". 1 

 merking befchouwen, zien wy wel, dat haare grond v^rwe flechts helder blaauw- 

 achtig-graauw is,* en dat 'er onder langs het lyf, ter wederzyde, van den kop af 

 tot aan 't laatfle lid, een befmulde witte flreep loopt. Dan daarbenevens ontdek- 

 ken we ook in den blaauwachtig-graauwen grond van eiken ring een breeden, 

 bandachtigen zwarten dvvarsflreep, die aan den geraelden zydeftreep eindigt; en 

 het overig blaauwachtig deel tuflchen ieder ring zien we insgeiyks met verfcheiden 

 tedere, zwarte dwarsfireepjes, in eene eveneens gefielde fchikking, doortoogen. 

 Wyders vertoont zich aan den bieeden Middelftreep , naar den achterkant, eene 

 rei witte punten, die de gedaante van een Paerlenfnoer heeft; nevens deze liaan 

 nog twee andere reien , welker punten kleinerzyn; en in den breeden zwarten 

 flreep wordt men ook eenige enkele diergelyke witte puntjes gewaar. Dit alles 

 te zaamen, geeft aan deze Rups reets een fraai voorkomen; dan het wordt ech- 

 ter door de cierlyke Doornfpitzen nog grootiyks vermeerderd. Deze Doornfpit- 

 zen zyn deels oranjegeel , deels wit ; en gclyk ze in koleur verfchillen , zo ver- 

 fchillen ze ook in gedaante of vorm. 



IVde Deel. ijle Stuk. L . §.3. Deze 



