DER RUPSEN EN VLINDERS. 93 



pooten zyn bniin ; waartegen de vier paar buikpootcn grocnachtig zyn , en bruine ^^,^-^^ 

 zooien liebben, die aan den rand met veele insgelyks bruine klishaakjes bezet ^^^^ ƒ '^ 

 zyn, welken der Riipfe ter vallhoudinge dienen; het zelfde is ook aan de beide 

 Nafchuivcrs te befpeuren. Voorts mag men wel denken, dat deze Rups, daar 

 ze zo veel overeenkomlt heeft met de bovenaangehaalde kleiner foort, ook waar- 

 fchynlyk even zo traag en langkzaam in 't kruipen zal weezen*. 



§. 4. Wan- 



• In 't kruipen komt deze groote foort, even zo wel als in veele andere eigenfchappen , met de 

 kleinere, tiie de Heer Röfel in 't ifle Deel der Nachtvlinders der ade Claflè, in haare voort- 

 koiult. wasdom en verandering op Tab, IV. en V. voorgefteld heeft, volkomen overeen. 

 Doch hieruit moet niemand beiluiten , dat deze kleinere en groote foort van Rupfen , wegens 

 deze gcmeenlchaplyke eigenfchappen , eenerleie foori en even dezelfde Schepzels zyn ; dat ge- 

 volglyk haare verfchcidenheid in niets wezenlyks , dan alleen in haare onderkheiden 

 grootte bcftaat ; en dat de meerdere gmothcid veeiligt flegts eene uitwerking is van het Cli- 

 maat , waarin zig deze groote foort ophoudt. Ter voorkominge hier van zal ik nu nog aan- 

 toonen. hoe deze beiderleie foort van elkander, in veele eigenfchappen, zeer gelykende Rup- 

 fen, buiten de grootte, nog merkelyk onderfcheiden zyn. 



i. De Eieren van de kleine foort zyn wel langkwerpig rond, zo als de Eieren van de groote 

 ibort, maar ze zyn niet zo roodachtig zandverwig. By ds eerfte legging hebben zy iets 

 groenachtigs , doch ze worden ras bleek geelachtig wit , en trekken daar by naar het Olyveu- 

 verwige , met iets groens vermengd ; en eindelyk worden zy al geftadig bruinachtiger. 



2. De Rupsjes van de kleine foort komen , noch met de geelroode hairen noch met de oranjc- 

 geele knopjes van de groote foort , uit het Ei ; maar vertoonen zich veeleer geheel zwart. 



3. De kop ec de groene huid van het lyf is, aan de kleine foort, met veele korte fyne melkhai- 

 ren begroeid; die onmiddelyk uit de huid komen i welken men op de groote foort niet vindt. 



4. De meefte Rupfen van de kleine foort zyn , op haare leden , met een lindvormigen ftreep 

 voorzien; weiken ik daartegen nooit aan eenige Rups van de grooie foort, die ik gehad heb, 

 waargenomen hebbe. 



5. De hilfronde verheeven knoppen van de kleinefoortftaan.opgeenezohoogepiramidaalvormige 

 takken, als die van de groote foort; evenwel komen zy , ten aanzien van het getal, met die 

 der groote foort overeen. Voor 't overige hebben noch de korte noch de lange hairen , waar 

 mede dezelven bezet zyn, aan de buitenfle einden, zulke peervormige knopjes, als aan de 

 groote foort te zien zyn. 



6. De Luchtgaten, welken zich aan ieder zyde van de kleine foort, bevinden, zyn fraai oranje- 

 geel; waaitegen die van de groote foort aityd fneeuwwit zyn. 



Dit zy genoeg van de kentekenen, waar door leide deze foorren van Rupfen, buiten de 

 grootte , van eikander te onderfcheiden zyn. Ik zal derhalven nu nog maar aanmerken , dat 

 men de kleine foort ook vindt, in die llandftreek, alwaar de groote t' huis hoort: doch dat 

 men daarentegen de groote foort niet ontmoet in zulke Landitrecken , die meer naar het Noor- 

 den liggen; als by voorbeeld hier en op andere plaatzen in Duitfchland; doch allermin/t in 

 Engeland en Zweden; alwaar de kleine foort zich echter insgelyks ophoudt. Wie voor 't ove- 

 rige nug haaie Spinzel, Poppen en Vlinders nauwkeurig tegen elkander vergelykt, dien zal 

 het niet zwaar vallen, ook daarin zulke kenmerken te ontdekken, waardoor zich ieder foort 

 genoeg van de sndere Iaat ondei fcheidcn. Meer moeite zou het inhcbbcn, te bepaalen, de on- 

 derfcheidcne kenmeilen van de Vlinders etner andere Rupfe, die, in plaats van groen, geheel 

 zwart is; doch voons, zo in gedaante als grootte, met de kleine groene foort ten volle over- 

 een komt. Van deze foort van zwaite Ruplcn, die zich in Moravien, Stiermark, en miilchien 

 ook wel in Ongaryen, op de Sleebcziënftruiken onthouden, bezit ik den Vimder, zo wei van 

 't Mannetje als het Wyfje. Beiden komen ze, in koleur en tekening, nagenoeg overeen; 

 yerlchiilende meelt in de voelhoornen, de grootte, en de ongclyke dikte van her acbtcrlyf. 

 Men ontdekt ook aan beiden tene zo groote gelykhcid met den Vt \f;es. VUndcr vsn de kl'ine 

 ll^de Deel. \Jle Stuk. N , ' ' gioe- 



