94 VERVOLG van de BESCHRYVING 



§• 4. 



Tab. XV Wanneer nu de tyd der Veranderinge dezer Rupfe begint te naderen, die by 

 ^Y.\- ^'^ zommigen in Augujïus , doch by anderen, als boven gezegd is, eerfl: in Septem- 

 ber invalt, zoekt zy een bekwaamen en veiligen oord, tot haare Verandering ; 

 en wel , onder een dikken tak des Booras , waar van zy tot hier toe haar voedzel 

 genooten heeft; of, onder het afdak van een nabyftaanden Muur, of eener Schut- 

 ting. Dit vermoede ik uit het Spinzel derRupfen, 't welk ik uit //^(j^é'z? ont- 

 vangen hebbe; alzo ik aan zommige Spinzels nog kleiner fiukjes kalk, en 

 aan anderen ftukjes van de fchors der boomen vond. Wanneer zy zulk eene 

 veilige plaats ontdekt heeft, zal ze, waarfchynlyk, vooreerfl: zodanig een Weef- 

 zel van grove en (lerke draden vervaardigen , als ik dikwyls van de Rupfen der 

 kleiner Paauwen- Vlinders hebbe zien bereiden*. Vervolgens is zy bezig met 

 het vervaardigen van een fyner en digter Spinzel of behuizing; waaraan zy van 

 vooren eene opening laat, welke den Vlinder tot een uitgang dienen zal; en 

 eindelyk maakt ze een inwendigen ftyven Wand, benevens de wonderbaare ge- 

 llooten deur, die alles naar binnen befluit, en echter tot eene opening van den 

 in haar verborgen Vlinder dienen kan ; waarmede zy , naar gedachten , wel 24 

 uuren doorbrengt; en 'er zullen, eer zy in dit Spinzel in eene Pop verandert, 

 nog wel eenige dagen verloopen. 



S- 5. Hoe 



groene foort, dat meu 'er dezelven zeer licht mede 7.oude kunnen verv'ifTeleii . en ze voor ce- 

 tierleie Schepzels houden. Men zal den Mannetjes- Vlinder van deze foort van zwarte Rup- 

 fen, zekerlyk , nooit met het Mannetje van de groene foort verwiflèlen. Dit is niet te dugten , 

 dewyl het Mannetje, als reets gezegd is, met zyn Wytjc, in tekening en koleur, uitgenomen 

 in de grootte, de Voelhoornen en het dunne agterlyf, byna volkomen overeenkomt; waarte- 

 gen het Mannetje van de groene Rupfen zig, door geheel andere koleuren, van het Wyfje 

 genoeg onderfcheidcil laat. Miar zo veel te eer zou men de Wyfjcs - Vlinder dezer beide 

 Rupfen met eikanderen konnen verwiflêlen. Doch dewyl de Vlinders van de kleine fbort van 

 zwarte Rupfen evenwel nog eenige kentekenen aan zich hebben, waardoor zy zich, van de 

 haar zeer gelykende Wyfjes- Vlinders van de kleine groene fbort onderfcheiden ; zo vinde ik 

 my verplicht, van deze 3de fbort van Paauwenoogen , die tot de kleine foort, in het iftc 

 Deel, van de Nachtvlinders 2de Clalfe Tab. V. behooren, in myne Byvoegzelen nog eene 

 nauwkeurige afbeelding mede te deelen. Ik achte dit te noodzaaklyker , om dat eenige Lief- 

 hebbers, die de beiderleie Rupfen opgevoed hadden, dezelven voor eenerlei gehouden hebben. 

 To'"n zy nu, tegen hunne verwagting, zulke Vlinders daar onder bekwamen, die het Wyfje in alles 

 gelyk fcheenen. uitgenomen dat zy met de fterkhairige Voelhoornen van het Mannetje voor- 

 zien waren, vielen zy op de gedachten, dat men zulke Vlinders had te houden voor echte 

 Hermaphroditen; die te gelyk van het Mannetjes enWytjes «^eflacht zyn. In deze ongelukkige 

 Dooling is wel byzonder een myner Vrienden in Cheranitz gekomen; waarom ik vermoede, 

 dat deze derde foort van Paauwenoogen Vlinder zich , met haare Rupfen , ook in Saxen ont- 

 houdt; want deze Vriend had de Vlinders uit Rupfen opgevoed. Ten laatlle raoete ik hier 

 nog melden, dat de Heer Röfcl den misflag, in deze §. 3. begaan, vervolgens in de be- 

 fchryving van de XXIII. Tab. herlteld en veibetcrd heeft. 



* Nadien de Heer Rofel dit infpinnen naderhand zelf gezien heeft, zo heeft hy in de befchryving 

 van Tab. XXHI- §. ia. nog gemeld, hoe zulks verricht worde. 



K L F. E ÏI A N N., 



