loo VERVOLG VAN de BESCHRYVINO 



§• lo. 



Tad.XV Op de gemelde Tab. XVII. Fig. 7. worden ook nog eenige Eieren van den 

 XVI. en cegenwoordigen Vlinder vertoond ; die omtrent de grootte van een Gierften- 

 ;r,v _ korrel hebben; dan niet zo Ipits, maar meer overal rond zyn. Derzelver koleur 

 " ' is roodbruin of zandvervi^ig; waartegen men de Eieren van de kleinere foort, 

 altoos groen vindt. JNIifTchicn zyn de tegenwoordigen , by de eerfle ligging, 

 ook groen ; edoch ik kan die even zo weinig verzekeren , als ik weete te zeggen , 

 hoe lang dezelven blyven liggen, voor dac 'er de jonge Rupsjes uit kruipen *. 

 INIet meer gewi.shcid kan ik melden, dat ik, aan de gedroogde en vaftgelymde 

 Eieren, mitsgaders aan de daar by zynde eerfl uitgekroopen Rupfen, waargeno- 

 men hebbe, dat 'er, aan 't eene einde dier Eieren, een bykans onzichtbaar dek- 

 zel is, 't welk de wyze Natuur zodanig gevormd heeft, dat het Rupsje, als zyn 

 tyd van uitkomen daar is, 'er alleen met zyn kop, om zo te fpreeken, aan be- 

 hoeve ie kloppen,- als wanneer het zich terllond opent. Schoon ik zelve dit 

 niet ondervonden hebbe, kan ik zulks echter uit niyne waarneeming befluiten; 

 want, onder de my toegezonden Eieren waren 'er eenigen, uit welken de R.ups- 

 jes, na dat ze reets los geraakt waren, eerft uitgekroopen fcheenen te zyn; ge- 

 merkt dezelven, benevens het dekzel, in de nog met geheel droog zynde ly- 

 merige ftoffe waren blyven hangen. Om die duidelyk onder 'toog te brengen, 

 Lett. d. hebbe ik , op deze Tab. by Letter d. zodanig een Ei afgebeeld , waaraan het 

 Rupsje, reets tot over de helft 'er uicgekropcn zynde, nog in de lym hangt. 

 Lett. e e. Met de Letters e e. zyn twee dezer Eieren getekend, welken van de Rupsjes al 

 Lett. ff. verlaaten waren , en hunne dekzels zyn by ff. te zien. Doch aan de drie Rups- 

 'nsSë-']QS., hier door o;^^. aangeweczen, welken, naar myne gedachten, niet meer 

 dan één of twee dagen oud zyn geweell , toen ze in de lym vaft kleefden , is niet 

 veel onderfcheidenlyk te erkennen. Haar kop is, gelyk by nieefl: alle zodanige 

 Schepzelen, het grootfle lid, en heeft eene blinkende zwarte koleur. Eciic dier- 

 gelyke, doch doffer, grondvervve fchynt ook het gantfche lyf te hebben,- 't welk 

 tlaarby met veele kleine verheven knopjes bezet is. Maar men kan 'er, wegens 

 de menigte geelachtig roode hairen, die het gantfche lyf bedekken, met het 

 bloote oog zo weinig van zien , als von den donkeren grond. Wat 'er naderhand, 



by 



vlinder nu, als de voornoemde, hebbe ik in den laatflen Herfft des jaars 1778. des morgens, 



zeer vermoei.i fch)nende, am de onderdeur van myn huis vinden zitten. Hy was zeer fc hoon, 



en met dien, op de gemelde T.ib. afgebeeld, zo gelyk, dat 'er niets aan ontbrakc. Ik nam 



hem voorzichtig, zonder te kwetzen , van den poft der deure, en Itak hem met eene ipelde 



vaft, in een Doosje, zyne vleugels uitbreidende. Hy leefde nog een dag of twee; en, toen 



ik 'er vervolgens na zag. had hy eene menigte Eieren gelegd, als kleine ronde paercltjes , 



waaruit vervolgens jonge Rupsjes kwamen, die overal rond kroopen, maar van hongei- moe- 



ften fterven. 



De Vertaaler. 



• Deze Eieren, op Tab. XXIII. afgebeeld, zyn by die gelegenheid §. 2. nog volkomener be- 



itliiecven. 



Kleemann. 



