üER RUPSEN EN VLINDERS. 115 



fcherp afgefnceden zyn. De Staartklep en de beide Nafchuivers zyn, gelyk ook Tab. 

 de kop, behalve de cieraaden, daarin te zien , kaneclbruin. De zydevlakken ^-^^• 

 van 't lyf worden , dooreen helder afzetzel of bezooaiing, duidelyk van de on- 

 dervlakce ondericheiden. Op dezelfde wyze is ook de bcvenviakte van de 

 zydevlakte , door een zichtbaarcn gebroken Ilreep , die helderer en witter 

 dan de grondverwe is , aan ieder zydc , afgezonderd. Deze Ilreep eindigt 

 altoos, aan den fclicrpen rand der donkerbruine vlakken van ieder ring, 

 geheel wit; en verliell zich integendeel, ter plaatze, alwaar gemelde donkere 

 dwarsvlakken in den helderen grond verdreeven zyn , weder zagtkens; derma;ue , 

 dat men 'er niets meer van ontdekken zoude, ingevalle hy geene, uit de donkere 

 vlak voortkomende, tedere en verdwynende zwarte bezooming hadde. Even zo 

 loopt 'er, door de bovenvlakte van 't lyf, eene éér.koleurige heldere linie, welke 

 bezwaarlyk kenbaar zou zyn^ indien ze niet, op ieder ring, door een iets don- 

 kere, en van achter fpits toeloopende, winkelhoekige vlak heen liepe,- om dat 

 ze noch helderer, noch anders dan de grondverwe v?.n koleur is. \'oorts ziet 

 men nog in de donkere dwarsvlakken, nevens de rugge-of middeliinie, op de 

 zeven ringen, na de drie eerlten volgende, cwee kleine witte punten , en, op 

 den kleinen kaneelbruinen kop, twee zwarten. Aan of benevens dezen ontdekt 

 men nog, ter wederzyde, een teder wit ilrecpje, het welk door de kond nicc 

 duidelyk genoeg getoond kan worden. Wyders zyn de beide vrectfpitzen geheel 

 wit; doch de bovenlip van den bek heeft eene zwarte koleur. De Staartklep is 

 met drie witte ftreepjes doortoogen •, en de beide Nafchuivers aan den voorllcn 

 rand hebben een fcreepje van dezelfde koleur. De zes voorde en fpitze klaauw- 

 pooten zyn, zo wel als de acht ftompe buikpooten , helder geelachtig- bruin, 

 Hier benevens moete ik nog zeggen, dat deze Rups zich, hoe meer zy zich by 

 haaren langkzaamen gang uitftrekke , hoe langer hoe fmeediger of tengerer worde, 

 als uit de ifte i^jg. afceneemen is. 



§• 4. 



Wanneer ik myne Rups, op den 3. July, volgens gewoonte, weder frifcti 

 %'ocder wilde geeven, en een dien einde het oude, uit het glas, waarin ik baar 

 vyf dagen bewaard, en dat ik half met aarde gevuld had, nam , vond ik ze, tot 

 niyn leedweezen, in 't geheel niet meer,- en dit leedweezen was in 't begin des 

 te fterker, alzo ik gehoopt had, eene zeer zeldzaarae Rups nftemaalen, die vry 

 wat grooter moefl: worden. Vermits ik my nu niet verbeelden kon , dat ze uit 

 het glas geraakt zou zyn , zo begon ik de daarin zynde aarde om te wroeten , 

 waarin ik ze tot myne blydfchap weder ontdekte ; 't welk my te gclyk overtuig- 

 de , dat de tyd van haare verandering daar was. Dienvolgens liet ik haar onge- 

 ftoord liggen; en dekte haar weder met aarde toe. Intuflchen vleide ik my met 

 de gedachten, dat ik, fchoon in de hoop van eene nog grootere Rups te zullen 

 zien bedroegen , 'er een zeldzaamen en recht fchoonen Vlinder uit te verwachten 

 had. 



§. 5. De 



