OER R ü P S E N EN V L I N D E R S 119 



dezer vleugelen is veel helderer dnn die der ondervicugelen; inzonderheid by deTAt, 

 inleding; alwaar ze genoegzaam citroengcel van koleur zyn; alhoewel ze aan ■'^•'^^' 

 den buitenrand weder eenigzins in 't oranjegecle vallen. Deze bovenvleugels 

 zyn bovendien zeer aardig, met veelc grove zwarte aderen, als met zo veele 

 (Irccpcn, in de lengte, doortoogen; welken by de inleding, alwaar ze op haar 

 fmallle zyn , om zo te fpreeken , als uit een punt voortkomen. Voorts verdeden 

 ze zich, ter plaatze daar de vleugel het breedlle is, in meer takken, die al^ af- 

 gebroken zyn. Hicrbencvens, ziet men, omtrent in 'c midden, naarde zyde 

 van den voorficn en buiccnilcn rand, tufichen de beide dikfte en 't verfte van 

 elkander aflbande aderen , een zwart dwarsvlakje. Des Vlinders korte voorlyf 

 is mede zo helder geel, als de cerft befchreevcn vleugel , en mee drie zwarte 

 ftreeken getekend; de middelfle op den rug is de diklte, of breedfte; en de 

 beide zydeilreeken, die elk op een fchoudcrbJad (laan, zyn fmaller: dan geen 

 van beiden loopt tot aan 't einde van dit voorlyf uit. Wyders is de kop klein, 

 van gelyke geele koleur, met zwarte fireeken en zodanige oogen voorzien. De 

 beide Sprieten zyn ook zwart, en tamelyk fmal; fchoon ze vedervormig zyn : 

 die van 't Mannetje vallen iets brecder dan die van 't Wyfje uit. Het eerfle 

 vertoone ik in Fig. Lett. d. welke ons tcftcns de geilalte, die deze Vlinder in 't^«^- 

 zitten, met gcflooten vleugelen, aanneemt, voor oogen fielt. Dezelve is, by- ^^"' "^^ 

 zonder der opmcrkinge waardig, om dat men weinig Vlinders ziet, welken 

 hunne vleugels zo naauw aan 't lyf fluiten, dat het eveneens zy, als of het lyf 

 des Vlinders met windzelen omwonden ware. Wanneer hy eens daarenboven 

 ook zyne fprieten en pooten onder 't lyf verbergt, dan zal iemand, dien hy nog 

 onbekend is, niet weeten, welk een lyf of diertje hy zie. Zyne zes pooten 

 hebben insgelyks eene geele koleur: maar men befpeurt hier, gelyk by veele 

 anderen aan de bovenfchenkelen , geen vederftof ; ze zyn integendeel glad en 

 dun. 



III. De uitneemend fchoone geelachtig -groene Boekeboomen- 



Rups, henevens haar e verandering : behoor ende tot de 



tweede Clajfe der Nachtvlinders. 



%• I. 



De fchoonheid dezer Rupfe, mag ik wel zeggen, is noch met de Pen, noch Tab. 

 met het Penceel genoegzaam uit te drukken. Zy wordt, voor zo veel ik weete,"^^^^^' 

 alleen in September en O&ober op de Boekeboomen gevonden , welker groene 

 bladeren haare eigcniyke fpyze zyn. In 't jaar 1756 ontving ik, op den 3 0(5to- 

 ber, van mynen Vriend uit Frankfort, ecnigen dezer Rupfcn, van welken de 

 meeften reets volwaflcn wareti, en céi e dcrzelven zich al ingefponnen had. De 

 grootfle lengte, die ze bereiken, hclocpt één duim en tv\ec liniën, zie de 

 iilc Fig. Zy is ongelyk dik van lyf, wart in 'c midden is ze iets dikker, dan vanF;^. i. 



Q 2 voo- 



