124 VERVOLG VAN de BESCHRYVING 



Tab. voor haar gereed had , wel haaft , en verlieten dczelven niet, voor dat ze 

 XXIII. begonnen te verwelken. Midlerwyl kon ik in 't begin niet befpenren, dac 

 zy 'er iets van nuttigden; tot dat ik eerlang bemerkte, dat ze alleen de bui- 

 tcnfte huid derzelven af knaagden; en eindclyk zag ik, dat ze 'er ook gaatjes 

 in beetcn. Zy aten het vocdzel dat ik hun gaf, tot myn genoegen, met veel 

 fmaak; en als ze hun genoegen badden , bleevcn ze op de plaats, daar ze 

 waren, met een cenigzins opgeheven voorlyf en kop, zolang onbewccgelyk 

 zitten, tot dat ze vvtdcr cer'ull: krcegen; of dat de een der nicdgezellen den 

 anderen kwam ontrullen, 't welk niet zelden gebeurde. 



§• 4- 



Na dat myne Rupfen den ia. Juny beleefd hadden, en nog eens zo groot 

 geworden waren, begonnen de meeüen haar voedzel niet zo greetig, als te 

 vooren aan te vallen, maar bleeven geftadig op dezelfde plaats flil zitten. Dit 

 veroorzaakte, dat ik voor haar verlies begonde te vreezen. Ik wilde haar 

 hierom nog te eerder op frifch voeder onth:.alcn, maar ik moell de Rupfen, 

 om ze daar op te brengen, genoegzaam met geweld van 't oude afdringen 

 en los maakcn. Dan ik zag echter wel haafl: bier van af; gemerkt ik to: 

 myn verdriet ondervond, dat ze daar door om hals raakten; terwyl ik teffuns 

 befpeurde, dat ze alleen gevall: hadden, om de eerfle verwifleling van huid 

 te onder'^aan: dat ook by die genen, welken ik in ruft gelaaten had, na twee 

 of drie dagen, en by anderen iets laater volgde. 



§• 5- 



Eeni-^en myner Rupfen verwifTclden derhalve, den i^den Juny of met den 

 ïodcn da"- haars ouderdoms, reets voor de eerltcmaal van huid; en by de ove- 

 rigen o-ebeurde zulks wat laater van dag tot dag. Met zeer naauvvkeurig op 

 alles te letten, hebbe ik het volgende daaromtrent waargenomen. Ze maa- 

 ken, Vi^anneer ze van huid zullen veranderen, een dun, teder, en by de eer- 

 fte vervelling genoegzaam onzichtbaar Spinzel; door middel van 't welke zy 

 aan 't blad , daar ze op zaten , blyven hangen. Dit dient haar vervolgens om 

 de oude huid des te gemaklyker te konnen afftroopen,- en zulks was ook de 

 oorzaak, dat de Rupsjes, welken ik, als gezegd is, los gemaakt had, ftier- 

 ven. Hier by hebbe ik nog opgemerkt, dat ze ten tyde, als zy beginnen te 

 vallen, zich ook volkomen van haare inneilyke onreinigheid zuiveren: mits- 

 o'aders'dat de huid van den kop, by de vervelling, het eerft los breekt; en dat 

 vervol'-ens de nog aan 't lyf zittende balg afgellroopt wordt. De nieuwe huid 

 van den kop ziet 'er alsdan gemcenlyk helder geelachtig uit; maar ze wordt 

 binnen een half kwarder uurs zwart; en de Rups zoekt, voordat de nieuwe huid 

 haare beboorlyke hardigheid en koleur bekomen heeft, naar geene fpyze. Dit 

 alles hebbe ik by de drie volgende verwiiïelingen, (want deze Rups verandert 

 yiermaal van huid,) nog duidelyker befpeurd. §. 6. Na 



