DER RUPSEN EN VLINDERS. 



149 



ften of buitenrand is tamelyk fmal en ongelyic. Op dezen volgen twee iets bree- Tab. 

 der ftreepen , welken tegen over elkander iban, des zy zich vertoonen, als of'"^^^^^- 

 ze, door die verdeeling, een zelfden ourfprong hadden. Daar op volgen twee 

 naby elkander ftaande, die genoegzaam het niiddeldeel des Vleugels inneemen; 

 waar op, na eene breede tuflchenv.ydte, niet verre van de inleding een fmaller 

 ftreep te zien is; en by de inleding, alwaar de vleugel op zyn fmallle, en aan 'c 

 Voorlyf vafl: is, ziet men in eene zwarte vlak drie wicte pmiten, in de gedaante 

 van een klaverblad. OndertufTchen zyn alle deze zwarte vlakken of Itreepen aan 

 den omtrek roodachtig geelbruin, en in den witten grond verdreeven; zo dat de 

 Vleugels als verzengd zyn, en brandvlakkcn ichynen te hebben. Doch het 

 Borlllhik of Voorlyf, de Kop , de Sprieten , en de zes Pooten zyn gantfch 

 zwart; terwyl de invoeging of verdieping des kops en van den halslcraag fchoon 

 karmynrood is. 



§.4. 



Wanneer deze Vlinder zyne vleugelen vervolgens uitbreidt, dan maakt hy eene 

 veel prachtiger vertooning, als uit onze 2^'^ lig. blykt. In die geftalte krygt h^. 2. 

 men, behalve de karmynroodc ondcrvleugelen, ook het dikke achterlyf te zien, 

 dat met die zelfde koleur vercicrd is; en in beiden 'vordt die koleur door ver- 

 scheiden koolzwarte vlakken zeer verhoogd. Raakende de ondervleugels, de- 

 zelven hebben ieder, buiten de Imalle franjeachtige bezooming, in hunnen 

 hoogrooden grond, drie ongelyk breede dvvarsilrecpen of vlakken; waarby 

 nog aan den voorden rand eene iets fmaller en Ipits toetoopende vlak, en aan 

 den binnenrand een klein puntje gezien worde Midlcrwyl hebben alle deze 

 ilrcepen eene tedere, en eenigzins heldere menieroode bezooming*. Op het 

 midden der bovenvlakte van het dikke achterlyf, befpcurt men niet alleen eene 

 rei groote aan elkander hangende, byna diiekantige dwarsvlakken; maar men 

 ziet 'er ook even zo veel aan ieder zyde, welken echter niet zo groot, en met 

 de eerden, door een i'mallen tuOchen de ringen doorloopendcn dwarslkeep, 

 vereenigd zyn. De beide laatlle leden van 't achterl\f vindt men volkomen 

 zwart; en het voorde gedeelte van 't bordduk is, byna tot op de helft, op eene 

 zonderlinge wyze zwart gekoleurd. De beide Sprieten van dezen Vlinder zyn 

 eenigzins vedervomiig; maar, gemerkt de VV.gel, naar welken ik rayne afbeel- 

 ding gemaakt hebbe, een Wyfjc was, gelyk het dikke achterlyf te kennón 

 ^eeft; zo is, uit ktachte der gciykvorniigheid, welke tulTchen de overige Ibor- 

 len dezer ClaiTe gevonden wordt, ligt te beOuiten, dat die van 't Mannetje 

 veel breeder zyn. Jjg 



• Men merke hier omtrent nog aan. dat alle Wyfjcs geen gelyk aantal, noch allen even io 

 groote xwarte plekken , in de hoogioode ondervlcugelen hebben, als de Röfclfchc afbeelding 

 aanwylt. Daarbenevens is ook.aan het met de breede Voelhoornen voorziene Mannetje, het 

 roode in de ondervleiigelen zo hoog en levendig niet, m^ar veel helderer en bleckcr. 



/File Deel. iji? Stuk. V. K l e k m a .\ n. 



