DER RUPSEN EN VLINDERS. 



159 



ik daadlyk nog bezitte, ten bewyze dienen; gemerkt dezelven zeer tierig zyn. Tab. 

 fchoüii ze eenc rcize van Jenu naar Neurenberg hebben moeten afleggen ; XXIX, 

 doordien ze my desfi,clyks van gemciden Vriend, benevens eenige Eieren, zyn 

 toegezonden*. Ondertunèhen waren echter de meelicn dezer jonge Rufsjes, 

 vermoedlyk door gebrek aan Irifch voeder, om 't )even geraakt; dan de overi- 

 gen, die nog leevend aankwamen, herftelden zich wel dra. De Eieren, wel- 

 kt n ik te geiyk met dezelven ontving, gcleeken veelal naar kleine ^am'pacreltjes 

 in gellalto en koleur; en, na cenige dagen, zag ik 'er uok de kleine Rupsjes 

 uit voortkomen; die, zo als de enkele lange hairen, waarmede zy bezet zyn, 

 in haare eerfte huid geelachtig wit waren. Na het afleggen van di.ze huid, vcr- 

 fcheencn zy iets hairiger en bleek -geelachtig -bruin,- en na de, zo als ik denke, 

 ivvccde verandering van huid, waren zy genoegzaam geheel zwart; dan 'er liep 

 eene heldere linie over den rug; en de kop was, zoals oi.k de pooten, reets 

 rood. In die gedaante vcrcoonen ze zieh ook nog tegenwoordig, oen 26 Juiy, 

 tervvyl ik dit fchryve; en haare lenge is ruim een halven duim, of nagenoeg 

 twee derde deelen van een duim. De/e zwarthainge huid behouden zy nog al 

 eenigen tyd, en wel tot in de Maand ^-^lugujfus; wanneer /y de lengte van meer 

 dan een duim hebben. Vervolgens verlchynen zy, voor de vierdemaal van huid 

 veranderd zynde, in eene bruine koleur; waarop ze, den Winter over, tot in 

 de volg.nde Lente, blyven liggen. Met derzelver aankomll beginnen zy haare 

 fpyze weder op te zoekm; doch of ze voor den Winter nog eens van huid ver- 

 anderen, ftaat by my in twiffel. Men heefc des deze onze Rups, gelyk alle 

 andere foorten van Bceren-Ruplen, onder de Winter- Rupfen te rekenen; en 

 ze vertoont zich, na dat ze, den Winter verloopen zynde, weder een tyd lang 

 gefpysd heeft, doorgaans in die gedaante, welke ik op Tab. XXIX. Fig. i.Fig. j. 

 afgebeeld hebbe. 



S. 4« 



De grootfte dezer Rupfen hebben, in 't kruipen, de lengte van ruim twee 

 duimen. Haare ringen of leden zyn wanneer ze kruipen, door diep^ inkervin- 

 gen van elkander afgezonderd; en fchoon dezelven over 't algemeen eene tame- 

 lyke dikte hebben, zyn echter de middellten de dikllen. H;;are grondverwe is 

 bruinachtig -zwart; en op de bovcnvjakce van ieder ring vertoont zich, naar 

 vooren toe, een paar eenigzins verheven, bruinachtig- okergeeie, hoekige vlak- 



X 2 ken, 



• Frifch, die den fraaien Vlinder insgelyks. op de 2de Plaat in iyn Xde Deel van zyne belchry» 

 ving van aileileie Infeften, afgebeeld en o^ pag. 3. en 4, met de Rups beichreeven heelt, 

 had iezelve met Brandnetel bkdtn gevoerd. Een anüer Inicóten Kenner zoucte haar , 7.0 men 

 meldt, met het Lof van den ülmboom gevoerd en ook op dezen boom gevor.den hebben: en 

 v,'eder een ander hcfft haar met Sleedoorn blaaden , die zy wel in 't begin niet neemen wilde. 

 doch daarna met veel graagte gebruikte, opgekweekt. Zy behoort tot dat llach van Rupfen, 

 die, wanneer zy uit de Eieren komen, deszelfs leege hulzen cerll opeeten, alvoorens zy de 

 bladen van de planten doorknaagen; want in haare jeugd byten zy de bladeu niet aan de kan» 

 Jen herora , inaar zyn gewoon dezelve t»; doorbooren. 



K I. E E M A N N. 



