1/Ï4 VERVOLG VAN de B E S C H R Y V I N G 



Tab nigfo, elytris maculis albis fparfis noQmi* '^ zegc,dat hy ookin 5ci^ö>7tf«gevoa- 

 XXX. den worde; en dat hy dezelven mede in de HoUandfclie Duinen, of Zandheu- 

 vels aan de Zee, hec meell gevonden heeft. In de lireslaufche Verzamelin- 

 gen f meldt men ons, "dat men, volgens het Kcizerlyk Dagregidcr van het 

 „Groot Gezantfchap naar Conflantimpel, in 't begin van Jtily , niet verre van 

 „Sopbia, aan de Rivier Jskra^ eene groote mcmgte Kevers gevonden heeft, 

 „welken den onzen genoegzaam gelyk, doch grooter, en aan de vleugels met 

 „witte Ureepen en vlakken voorzien vi^aren. Verder wordt 'er nog bygevoegd: 

 „dat deze Kevers ongetw^'ffeld van dien aart waren, van welken in 't Lente - 

 „Saizoen des jaars 171b'. in deze Verzameling gefproken is. En zo heeft meti 

 „ook, zegt dit Bericht vervolgens, voor een jaar of twee in den Zomer, om- 

 „trent onze Stad, C waardoor buiten tvyylfe! Brcslau te verltaan is,) eene 

 „zekere foort van Kevers vernomen, grooter dan de May - Kevers , en ook iets 

 „donkerer karmyn- kolcur. Voor 't overige waren, ze den gemeenen Kevers in 

 „ gellaltc meerendeels gelyk; behalve dat ze op de vleugelen wirte vlakken had- 

 „den; en eene foort van fchreiend geluid lieten hooren". In de Ephe.neridi- 

 hm Natura Ciiriof. vindt men dezen Kever insgelyks befchreeven:}:,- en veeien 

 houden hem, niet de Breslaufche Schryvers , voor den Kever, welke by Plinius 

 den naam draagt van Fttllo albis gutt'is^. iJit alles bewyfl:, dat hy in meer 

 Landen van Kuropa, en reets van ouds her, bekend ge weed is: weshalve hy 

 voor geen Speelwerk der Natuur of Wonder- Schepzel te houden zy, gelyk 

 Tommigcn gemetnd hebben. 



%' 3' 



Ter meerdere verzckeringe hier v^n, en dus ter wcderlegginge van dit ge- 

 tpelde wangevoclen , dient, dat 'er onder deze Kevers, zo wel Mannetjes als 

 Wyfjes zyn; van welken bet kenteken des gcdachts zeer ligt in 't oog valt. Het 

 bellaar naamelyk, gelyk by de May- Kevers, in de grootte der Sprieten; wel- 

 ken by de Wyfjes veel kleiner, dan by de JManretjes zyn; als te zien is in de 

 !• iftc en 2 ie flg. op Tab. XXX. welken ons en het Plannetje en het Wyfje, 

 met geflooren vleugelen , en in eene kruipende gclblte, vertoonen. De harde 

 bovenvleugels, die het achterlyf meeflal bedekken, zyn doorgaande , in hunnen 

 nu heldcrer dan donkerer roodbruinen grond, met veele onregelmaatige geel- 

 achtig witte trekken , vlakken en punten, van onderfcheiden grootte en vorm, 

 bcfprenkeld. Men belpeurt de grootllen altoos by de inleding der vleugelen: 



eij 



* Zie deszclfs Faunam Suectcam, psg. 130. No. 343. 



,f In de Negende Proef, pag. 1.23. 



^ Tas Miscellanea Curiofa Medico Pbyfica eic. Ann. Vl. en VIL 



I Zie Naturalii Hifloria LXXX. Cap. II. 



Fi 

 en 2. 



