D'-ER RUPSEN EN VLINDERS. i8i 



voorkomt, ontdekt men terllond op dcrzelver bovenvlakte cene fchoone weer- Tas. 

 fchynige, meer oranje-bruine , dan olyfkoleurige, grondverwe. Voorts hebben ^^^^^^• 

 alle de s'icr vleugels eene cierlyke witte uitgelchulpce bezooraing; waarop, na 

 een tamelyk breedcn aflland, in ieder, vyf niet zeer heldere oranjegeele ovaal- 

 ronde ringen van ongelyke grootte en byzondere orde gezien worden ; die allen 

 van binnen zwart zyn. Gelykerwyze nu alle deze ringen niet even groot zyn , 

 zo ftaan ze ook, in de voorlle of bovenvleugelen , in eene gantfch andere orde, 

 dan in de onderden. De eerden ziet men zeer na by elkander, in eene onge- 

 lyke rei ; en de iaatllen zyn cenigzins van elkander afgezonderd ; de beide klein- 

 zen en minder zichtbaaren, Ikan kort aan de voorde vleugelen; en de drie 

 overige en even groote ringen dezer vleugelen formeeren, naar achteren , eene 

 rechte rei. Behalve deze ringen befpcurt men ook nog, omtrent het midden 

 van eiken vleugel, eenige korte dwnrsdreepen , welken, iets hcldercp dan de 

 grondverwe zynde, nagenoeg de winkbraauwen der ecrd beichreeven oogvlak- 

 ken fchynen te weezen. Het lyf van dezen Vlinder vertoont zich meerendeel« 

 zwartachtig-blaauvv-graauw; en de kop is, nevens de fpriecen, even zo gedeld, 

 als by anderen dezer ClafTe. 



S' 4- 



Dat wyders de ondervlakte der vleugelen onzes Vlinders, van wegen derzelver 

 aardige tekeningen, 'er veel fchooner en bevalliger uitziet, toont ons de a^e^'S'. ï. 

 Fig. waarin hy, met opgeheven en van boven te zamen gevoegde vleugelen; 

 gelyk hy gewoon is dezelven in 't zitten te draagcn , vertoond wordt. De grond- 

 verwe dezer vleugelen is bleek- oranjegeel, met olyf- bruin vermengd; mitsga- 

 ders veel helderer dan de bovenvlakte,- en naar den kant der inleding valt dezelve 

 donkerer, dan aan den buitenrand; welke met eene cierlyke bezooming pronkt. 



JFde Deel. ifie Stuk. A a Aan 



"Den., in het uitmuntende iVde Deel op Tah. XXXIII. Fïg. 1 en 2. afgebeeldcn, met 

 -, oogfpiegels vercierdec Dagvlinder htbbe ik uit de Rups, en wel van 't Ey af opgekweekt. 

 „ Zy heeft oïer 't geheel eene bleekgroene koleui * de kop is rond ; en op het laatlte lid ftaa» 

 jitwee witte punten. Het Woudgras is haar voeder. Ik had reets dikwils opgemerkt, dat 

 „het Wyfje van dcten Vlinder zich meerendcels onder de ftruiken van zeker jong geboomte 

 „ophield: zulks deed my eens, uit nieuwsgierigheid, ecu klem takje affii}iJen, en ieder gras- 

 „halmtje met icherpe oogen naauwkeurig dooi zoeken; na alvoorens gezien te hebben, dat 

 „zodanig een Vlinder zich een tydhng daar onder opgehouden had. Ik vond op verfcheidcil 

 „geheel roode witte Eieren, welken ik voor de behuizing van de Rups hield; en ik wierd 

 „wel dra in myne meening bekrachtigd. Ka verloop van minder dan 9 dagen, zag ik deze 

 „ Eieren mooi groen worden, en de Rupfen ontwenden zich eerlang uit haare naauwebehuizing. 

 „Ik verzorgde haar met verfch voedzel en kreeg 'er vyf gelukkig door. Ze vervelden orden- 

 ., telyk driemaalen; doch behielden den geheelcn t)d dezelfde koleur. Haare verandering ge- 

 „fchiedde zo als by de Dagvlinders der Eerlle Clallè; maar de Pop was meer rond dan langk- 

 ^..werpig. In 't begin vertoonde ze zich geheel groen; doch ze wierd van tyd tot tyd blcekcr; 

 „en kieeg vervolgens eene gantfch witte koleur, welke zy 8 dagen behield; waarop ze don- 

 „kerbruin wierd. De tyd van haare opkweeking als Rups, tot haare verandering in deci 

 „ Vlinder, was vai! den sollen Mat tot den likn July 1771. 



K L E E M A K N. 



