55 ' 



»5' 



188 VERVOLG VAN DE BESCHRYVING 



Tab. „bleek zeegroen; doch over het gantfche lyf ziet men haar, met ontallyk veel 

 XXXIV. ^^ kleine witte, met verheven ilipjcs, als gefprenkeld. Voorts heeft ze, aan 



„weerskante, een witten zydeftreep, welke echter niet, als by de Rups op Tab. 



„ Vill. , tot aan de hoornige liiarcfpics voortloopt , maar zich alleen tot aan het 



,,laatfte lid uidtrekt. De kop is klein en rond, in alles aan die van Tab. Vlll. 



„gelyk, en draagt, benevens de pooten, eene groene koleur, even als het lyf. 



„De hoornagtige ftaartfpits heeft de eigenlle grootte als die van Tab. VIII. ; 



„ftaat recht uit, en vertoont zich gcwoonlyk witachtig groen; doch ik heb 'er 



„ook wel gehad, welker uiterrte fpits in 't zwartachtige viel. Men heeft dit 

 , alles intudclien te verltaanvan volwaflen Rupfen, die voor de laatftemaal hunne 

 ,huid verwilTeld hebben; want voor deze laacite verwiffeling vertoont ze zich 



„altoos doorgaande grasgroen; als dan ontbreeken haar die witte ftipjes nog; 

 , maar de witte zydeltreepen zyn reeds zichtbaar. Alle myne Rupfen hebben 

 ,zich bellendig, nog voor het einde van Augujlus^ ter veranderinge gefchikt; 

 , omtrent welken tyd haare groene verwe in het leverkoleurige verfchoot: ze 

 „kroopen vervolgens in de aan haar gegeevene aarde , en bereidden in dezelve 

 „eene langkwerpig ronde holliglieid, in wel'ie zy, zonder eenig Spinzel te 

 „maaken, veranderden. Na verloop van vier dagen trof ik gemeenlyk in die 

 „holligheid eene Pop aan, welke aanvangklyk goudgeel was, maar vervolgens 

 „donkerbruin wierd; zynde verder volkomen gelyk aan de op Tab. Vlll. afge- 

 „ maalde Poppe. Deze Poppen bleeven by my liggen, tot in de Maand Mai 

 „des volgenden jaars; wanneer ik 'er den Vlinder met doorzichtige vleugelen 

 „uit erlangde; welken ik niet behoeve te befchryven, daar dezelve UE. reeds 

 „bekend is. Alleenlyk hebbe ik desaangaande te melden, dat de vleugels van 

 „dezen Vlinder, wanneer hy zo terdond zyne Poppehulze verlaaten heeft, niet 

 „zo gantfch doorzichtig zyn, als die der zulken, welken men, reeds gevloogen 

 „hebbende, in de Infeften - verzimelingen aantreft. By myne, maar even uit- 

 „ gebroken Vlinders, was dat gedeelte des vleugels, het welk zich by de anderen 

 „als een helder glas doorzichtig vertoont, altyd met een zeer teder graauw of 

 „leverkoleurig vederitof bezet; waar door de Vogel, zynde dit graauwe met 

 „zwart bezüomd, teffens eene fraaie figuur maakt. Maar dit vederllof is van 

 „die fynte, dat de Vlinder het zelve, zo dra hy flechts uitvliegt, onmogelyk 

 „behouden kunne. Altans myne eerlluitgekomen Vlinders, die ik terftond op 

 „hunne geboorte met eene naaide vaililak, verlooren het zelve, blootlyk, door 

 „'t fladderen en flaan der vleugelen, op 't fmertlyk gevoel, dat hun de fteek der 

 „naaide veroorzaakte, 't Was my des niet doenlyk eenen vleugel volkomen te 

 „houden, zo ik niet de Naaide, waarmede ik haar vafl: wilde hechten, vooraf 

 „met een Wafchlicht gloeiend gemaakt, en den Vlinder dus het leven benomen 

 „had, eer hy zyne vleugels befchadigen konde. Hoe het bykon>e,dat ditgraauwe 

 „vcderflof min vafl: op den vleugel kleeve, dan het zwarte, waarmede de vleu- 

 „gcl omgebüord is, en dat men nog op denzelven vindt, of fchoon de Vlinder 

 „reeds lange omgevloogen hebbe, kan ik juifl niet bepaalen; dewyl ik nog zo 

 „ veel tyds niet gehad hebbe , dat het my mogelyk geweefl zy, met het Micros- 



„coop. 



I 



