ZOET-WATER-POLYPEN. 539 



'wel 50 aan elkander hangende SchepzeJtjes had, die zich, by de geringfle Tab. 

 bewecging, terflond te zamen trokken, en zich vervolgens allengskens weder ^^^^' 

 uitbreidden; dan hoe zy eigenlyk te zamen hingen, kon ik op dat pas nog 

 niet ontdekken. Toen ik vervolgens dezen bal van leevende Diertjes, mee 

 den wortel uit het water nam, fcheen hy flechts een klomp van zukig flym 

 te zyn, zo als hy in de 2de Fig. by Lett. b. voorkomt. Ondertulfchen kon ^'i?« *« 

 ik uit dit alles genoegzaam bevroeden , dat ik dezen Bal niet naar wensch zou ^"^' ** 

 konnen befchouwen, byaldien ik hem niet beftendig in 't water liet; der- 

 halve bragt ik hem in een byzonder glas met water; en zocht ten eerden 

 naar meer anderen; opdat ik, indien ik dezen by ongeluk verloor, echter 

 myne waameeming konde voortzetten. Maar ik nioeft al vry v/at Emmers 

 niet water doorzoeken, eer ik 'er zes byeen had; waar uit ik vermoede, dat 

 deze foort niet zo menigvuldig, als andere Basterdpolypen, te vinden is: ook 

 hebbe ik dezelven, in 't volgende jaar, wezenlyk zelden aangetroffen. 



Men vindt deze foort van Basterdpolypen evenwel, niet alleen aan de wor- 

 telen der Waterlinzen, maar ook, onder en tufTchen dezelven, aan de opper^ 

 vlakte des waters, alwaar ze menigmaal verborgen zitten; gelyk in de ^is Pg. 3. 

 Fig. by cc. te zien is. Daarbenevens hebbe ik 'er veeltyds cenigen op dsn Lett. cc. 

 bodem van 't glas gevonden; die waarfchynlyk , met eenige zwaare Plantdee- 

 len , neder gezonken waren. Onder de zes bovengemelde Ballen of Zwermen , 

 welken ik verzameld had, was ray die geen, welken ik aan den wortel der 

 Waterlinzen vond, het alleraangenaamfte ; nademaal hy 'er gantsch vry aan- 

 hing, en ik hem dus van alle zyden befchouwen kon. Ik bezag hem dien 

 dag verfcheiden maaien; en was niet weinig verwonderd, toen ik des anderen 

 slaags reets befpeurde, dat zich twee jon^ Zwermen van den ouden afzon- 

 derden , die kort na elkander te voorfchyn kwamen. Beiden waren ze in den 

 doormeeter wel drie vierde kleiner, dan de oude; doch even zo rond; en, 

 wegens hunne witte koleur, niet ongelyk aan eene Sneeuwvlok. Ik hebbe 

 dezelven alle drie, naaft de ifte -r/g., afzonderlyk afgebeeld; de oude is 

 met Letter d. en de beide jongen zyn met e e. getekend. Dan , fchoon deze Leu. d. 

 jongen zich van den ouden afgezonderd hadden, kon ik echter aan den laat- «" *^- 

 ften gccnc vermindering befpeuren ; dan alleen in zo verre , dat hy in 't midden 

 iets heldérer of doorzichtiger geworden was. De jonge Zwermen vielen ten eer- 

 ften, hoewel langkzaam, onder eene bertendige omwenteling, naar beneden; 

 maar zy bleeven aldaar niet lang op eene plaats liggen; want zy wentelden, evth 

 als een kogel om zyn as, al verder voort; en raakten eindelyk, langs de binnen 

 zyde van 't glas , zo ver in de hoogte , dat ze , elk op zichzelve , een Waterlin- 

 zenvvortel bereikten; waaraan zy zich, gelyk de oudeZwerm, vaftzetteden, en han- 

 gen bleeven. Niets verwonderde my meer , dan, daar zulk een Bahiit zo veel enkele 

 *n meer dan 50 Diertjes beftond, dat zo vcele hoofden nochtans eensgezind waren. 



Zzz a §.5. Om 



