DER OVERIGE INSECTEN. aS;/ 



de, maar niet genoegzaam befchreeven deelen, welken tot de voortplanting T^n. 

 der Kreeften dienen; om zo wel de Zaadvaten en Ballen der Mannetjes, als^'^* 

 de Lyfmoeder en den Eierilok der Wyfjes nogmaals wat naauwkeuriger voor 

 te draagen. 



Vervolg van ik hefchryvifig van den Rivier-Kreeft, 

 eti deszelfs nierkivaardige Eigenfchappeiu 



I 



%. I. 



n de voorgaande bladzyden hebbe ik tot tweemaal toe beloofd, iets meerTAB. LX. 



te zeggen, en eene opzctlyke verklaaring te geeven van de Teeldeelen on- en LXl. 

 zer Rivier - Kreeften ; om nu deze belofte te vervullen, zullen wy vooreerft 

 de Figuuren van Tab. LX. eens befchouwen. De 23(^6 Fig. llelt ons de^f'^' -3« 

 Ballen, benevens de daarmede verknochte Zaadvaten, voor oogen, zo als ik 

 dezelven, op myne onderzoeking, by de Mannetjes, in de maanden Z)5^ö7K^er 

 en January , menigwerf bevonden , en met alle voorzichtigheid van den 

 Kreeft afgezonderd hebbe. Dat de Zaadvaten hier niet meer in hunne natuur- 

 lyke ligging voorkomen, en aan 't achterHe deel iets van elkander getoogen 

 zyn, zal een iegelyk ligt opmerken, die de 9de Fig. van Tab. LVIII. mee 

 aandacht befchouwd heeft; alwaar deze Vaten, benevens de Ballen, in hunne 

 natuurlyke ligging, de eerflen door //. en delaatften door ^^., aangeduid worden; 



§. 2. 



Deze Ballen bellaan eigenlyk uit één (luk, fclioon ze eene gedaante heb- 

 ben, als beftonden zy uit drie aan elkander verknochte (lukken. De beide 

 bovendeden, op onze Tab. LX., in de 23^12 Fig.., met aa. getekend, 7.^nLeit,aai 

 elkander in grootte gelyk ; zo als wy ze reets op Tab. LVIIL in de 9de Fig. 

 bjr gg. gezien hebben. Doch de derde, naar beneden liggende, door de 

 Letter b. aangeweezen, welke in de voorgemelde Fig. door 't hart en deif//. h. 

 zaadvaten bedekt wordt, en met de voorigen t' zamenhangt, is grooter en 

 langer dan de anderen. Gelyk ze alle drie eene witgeelachtige koleur hebben, 

 zo zyn ze ook, ten aanzien hunner beflaanlykheid , van eenerleie ftolTe; en 

 hebben geene effen, maar eene ongelyke en ruv/e oppervlakte; ook zyn ze, 

 wegens hunne klierachtige zelfllandigheid , veel digter dan het hart. Achter de 

 beide kleinde deelen neemen de Zaadvaten getekend cc, uit het langer deel , /.t//. cc 

 hun begin. Ze zyn daar ter plaatze zo dun en teder, dat ze ligtlyk 

 afgebroken konnen worden. Kort daarop worden ze dikker; en zy be- 

 houden dan vervolgens die dikte tot aan het einde toe , alwaar ze een 



ge- 



