DER OVERIGE INSECTEN, tp^ 



ten antwoorden, dat ik , in weerwil van myn yverig onderzoek dienaangaande, Tvn. LX. 

 nog niets waarCchynlyks kan voordraagen, uitgcxor.derd eene bedenking, welke *•'" ^^^» 

 ik wel aan de hand geeven, maar niemand opdringen wii. liet is naamlyk 

 eene onbetwillbaare waarheid, dat ten tyde, wanneer de Kreeften, gelyk men 

 't by om noemt, Tweehuidig zyn, ook derzelvcr Maag eene dubbtle huid 

 heeit; en als dan is door anderen, naauwkeuriger dan door my, waarj;eno- 

 men, dat de Kreeft de binnenfte huid, of de binnenlle Maag, benevens de 

 drie tanden verteert , en in derzelver plaats , uit de buitenfle huid , eene nieuwe 

 verkry^t; welke weder op de eigenftc wyze met foortgelyke tanden voorzien 

 is. Gelyk nu de Maag van huid verandert , zo geloove ik zulks ook van 

 alb de overige deelen,* en veelligt ontilaan uit deze, door de verandering 

 verteerde iloffe, de den Kreeft voor 't overige onnutte Steenen. Doch ik 

 zegge veelligt; om dat ik het zo min voor waarheid uitgeeven, als ik de 

 plaats aantoonen kan, door welke de Kreeften hunne Steenen , wanneer zy die 

 laaien vallen, zouden loozcn. Dit is my mcnigwcrf tegengeworpen, wanneer 

 ik myne gedachten over de Kreeftsoogen of Steenen aan anderen mededeelde; 

 wanc het zeggen was altoos, dat ik Hechts de opening zou aanwyzen, waar 

 door de Steenen 'er uit konden komen. Edoch, fchoon ik zelf nooit gezien 

 hadde, door welke opening de Kreeft zyne Steenen looft, zo wiften zy 'er 

 nochtans weinig meer tegen in te brengen, wanneer ik hun ten antwoorde 

 gaf, hoe 't zeer vermoedelyk ware, dat deze Steenen, zo lang de Kreeft nog 

 week van huid was, door diezelfde openingen geloofd konden worden, waar 

 door de Kreeft, gelyk boven §. 2. pag. 268. en f. 19. pag. 281. is aange- 

 toond, het water zo wel inhaalen, als uitgeeven kan, 



§' '7' 



Nu is 'er nog eene byzondere Eigcnfchap van den Kreeft in aanmerking 

 te neemen, die hem, zo lang de ontdekking der Polypcn, door den Heer 

 TKtMBLEY, nog onbekend was, onder alle Dieren genoeg;:aam alleen eigen 

 fcheen. Dezelve beftaat hierin, dat, wanneer hy ééne zyner pooten, offchaaren 

 veriieft, die plaats vervolgens, weder door eene nieuwe, vervuld wordt. Dat 

 deze verlooren deelen, geduurende den Winter, wanneer de Kreeft weinig 

 voedzel krygt, weder aangroeien zouden, wille ik niet bcwecrLn; maar dat ze 

 in de maanden, in welken het hem aan geen voedzel ontbreekt, het zy de 

 tyd der verwiffèlinge van huid te gelyk invalle, dan niet, op nieuw weder 

 aangroeien, is eene zo uitgemaakte zaak, dat 'ir niemand meer aan twyfFele. 

 Dit is buiten tegenfpraak zeker; dewyl men alle dagen Kreeften ziet, aan 

 welken de eene Schaar grooter is dan de andere; en het is daarenboven den 

 genen, die een voorraad van Kreeften in huis b.waaren, genoegzaam bekend , 

 dat 'er, wanneer een Kreefteene zyner fchaaren verlieft, van tyd tot tyd eene 

 andere in de plaats groeit. Wat de wyze betreft, op welke zulks gcfehicdt, 

 dit vvcete ik niet beter te verklaaren, dan met te zeggen, dat hierin eene 



Qq 2 over- 



