332 VERVOLG VAN j)e DESCHIIYVING 



Tm< verandering van een Worm in eene Pop gcfchiedt ook op geen byzondere. 



LXVII. niaar op verlchillende wyzen, en indiervoe_^e als dezelve by andere Wormen 

 gezien worde. Men vindt 'er die zich in of buiten de aarde omfpinnen, maa- 

 kende een Eirond v/eefzel; en men ontdekt 'er ook v\^el, die zich, zonder fpinzel, 

 in de aarde verbergen; waarin ze zomtyds, den gantfchcn winter door, tot in 

 de volgende maand Juny , blyven liggen, eer ze de verandering in eene Pop 

 ondergaan. Het byzonderfle van deze en diergelyke verwiflelingen meer, za! 

 ik, by de befchryving van iedere foort, niet vergceten aan te merken. 



Vermits nu noch de Worm, noch de Pop, iets heeft, dat Inm reclit duide- 

 lyk byzonder eigen is, zo kan het onderfcheid van dit Infcdl eerll: volkomen 

 bepaald worden, wanneer het, in zjne laatfle geflalte , als een Kever verfchync. 

 Hier toe gekomen zynde is het door zynen voor aan den kop uitdeekenden 

 Snuit of Snavel, waarvan het den naam heeft van Snuitkevcr, uit andere Kevers 

 zichtbaar te onderkennen. Aan 't beneden einde van dien Snuit is gemeenlyk 

 de mond; en omtrent het midden van denzelven hebben de beide Sprieten 

 hunne inleding; hetwelk aan de Pop, fchoon 'er de Snuit, als gezegd is,, 

 reets aan befpeurd konne worden, niet zo duidelyk te zien is. 



§•3- 



Deze Snuitkevers zyn van veelerleien flach. De Heer Linn^us heeft 'er !n 

 Z'jne Fauna Suecica^ daar hy ze Curciillones noemt, 33 aangehaald en be- 

 fchreeven; van welken ik de meeflen, zo niet allen, bezit. Ze zyn, behalven 

 door hunne grootte , voornaamlyk door den Snuit, van elkander te onderfchei- 

 den; dezelve is by zommigcn lang, by anderen kort, en wederom by anderen 

 zeer kort. Zomtyds ziet men den Snuit nederwaarts kromgeboogen , en zom- 

 tyds rechruitftaande ; dan eens is hy dik, en dan eens dun. De overige Eigen- 

 fchappen dezer Kevers, welken ons de byzonderc foorten aanduiden, hebben 

 ze ook met anderen gemeen. Dus zyn ze, ten aanzien van 't lyf, nu lang, 

 dan fmal, en dan fpilvormig; etielyken zyn kort van lyf, eenigen ftomp, en 

 wederom anderen dik. M;'ni;m.al is hunne bovenvlakte, zo wel aan 't borfi:- 

 ftuk als aan de vleugeldekzels, zeer rondverwulfd en verheven; doch ook 

 menigmaal vindt men dezelve plat en vlak. Zommigcn hebben vleugeldekzels, 

 die met verdiepte vooren, en met verheven halfronde hoogtens, in delengte, 

 cicrlyk pronken ,• terwyl anderen met verheven en verdiepte punten bezet zyn. 

 Men telt hier, gelyk aan de overige Kevers, en eenige andere Infeften, zes 

 pooten. 



Raakende de koleur dezer Kevers, dezelve is, naar de verfcheidenheid van 



foorc, 



