336 VERVOLG van deBESCHRYVING 



§. 10. 



T.iB. De Kevers, die in cle Poppenhiiid beflooceii waren, begonnen in de maand 



LXVII. ^iugiifius, van den ecrllen tut den twintigllen, hunne tedere beklcedzels al- 

 kngskens af teleggcn ; maar ze bleeven nog wel acht dagen, om dat hunne 

 deelen de bcnoodigde haidigheid nog niet hadden, in de aarde. r>Ia verloop 

 van dien tj'd kwamen zy uit hunne donkere wooning, te voorlchyn, in de 

 6^' S'^'^3*'"^^ "^^^ zodanige Snuitkevers, als ik 'er twee in de 5de en 6'^ Fig. af- 

 gebeeld hebbe. De eerfte vertoont het Wyfje, en de laatfte het Mannetje; 

 dat altoos dunner en fchraaler is; voorts zyn ze elkander zo gelyk als het 

 eene Ei 't ander. De kleine kop, het borlllUik, en de vleu.;eldekzcls hebben, aan 

 beiden, op hunne rond - verheven bovcnvlakte eene geelbruine koleur, en de 

 J'S- 7' zes pooten zyn gcelachtigrood. In de 7^^^ fig, hebbe ik den Kop, mitsgaders 

 den nederwaarts geboogcn Snuit van dezen Kever, als zynde deszclt's voor- 

 naamfte kenteken, by vergrooting onder 't oog gebragt, om 'er een des te 

 duidelyker begrip van te geeven. De Kop is kogelrond, en als een ftuk vilt met 

 geelbruine haircn bezet. Dezelve heeft twee platronde zwarte oogen, gemerkt 

 Le.'i. cc.met CC', en tuilchen dezen zit voorwaarts de Snuit vad; die vooraan zyn, zo 

 lelt. a. 't fehynt, ilompe einde 0'. met twee korte fpitzen voorzien is; en aldaar be- 

 vindt zich ook de opening van den mond. Byna in ^t midden van dezen 

 Lett. e e.Cnuk e e. hebben de Sprieten hunne inleding. Ieder derzelven beflaat uit twee 

 deelen. Het eerfte, waarmede de Iprieten himne inleding aan den fnuit heb- 

 Lett, f. ben, (Irekt zich uit van e. tot aan f.\ zynde op het einde 'kolfachtig, en ook 

 Lett. g. roodbruin van koleur, gclyk de fnuit. Het ander deel van f. tot g. heeft tien 

 kleine leden of afdeelingen, van welken het laadle het diklle is. Lik dezer 

 leden is aan 't dikfte deel roet een hairrje bezet; en de koleur is helder- bruin. 

 De voornoemde 5^6 en 6^te Pig^ toonen ons vvyders ook, dat deze Kever 

 zyne iprieten op onderfcheiden wyzcn draagt, en deze! ven herwaarts en der- 

 waarts beweegt, waar door dan de fnuit geduurig eene andere gcltalte krygt; 

 nu eens die van een drietandigen gaffel , en dan die van een boog en pyl ; om 

 welke reden ook -eene foort dezer Kevers in de wandeling de Boogjcbtttter 

 genoemd wordt. Zo veel hebbe ik noodig geoordeeld van den Hazelnoot- 

 Kever te melden; en, voor dat ik fluire, moete ik 'er nog byvoegcn, hoc 't 

 my verwondert, dat 'er geen Vv^orm in de Walnooten komt: immers ik hebbe 

 'er nooit eenigcn Worm ingevonden. Zou 'er het fcherpe en Ib-enge fip der 

 buitenlle fchille, waarin de Nooten geheel bcflooten zyn, wel de oorzaak van 

 weezen? Dit komt my zeer waarfchynlyk voor; te meer, devvyl geene Rups, 

 zo veel my bekend is, op de bladeien van deze boomen aaft. 



§. II. 



Vermirs 'er nog mer'elyke ruim'-c op dc7e P'ait overbleef, zo hebbe ik goed 

 pev inden, 'er nog een «ndcr Inieft, tot de^e Ciafle behoorende, op aitebeckien, 

 iiaamlyk : Den 



